HD-DVD

HD DVD
De High Definition-DVD (High definition digital versatile disc) is een optische schijf die vooral bedoeld is als digitaal opslagmedium voor speelfilms in highdefinitionvideo (1080p) resolutie. De HD-DVD is op 18 april 2006 op de markt gebracht in de Verenigde Staten en ongeveer een jaar later deed het schijfje Europa aan.

Het DVD Forum, de instantie die zich bezighoudt met het vastleggen van de
standaard specificaties voor DVD, heeft de specificaties voor deze potentiële opvolger van de herschrijfbare dvd opgesteld. Op deze disc kan tot 30 GB aan data opgeslagen worden. Het formaat wordt ondersteund door Toshiba, NEC, Intel en Microsoft, en de filmmaatschappijen Paramount Pictures en Universal Pictures.

Voor het lezen van de HD DVD wordt gebruik gemaakt van een blauwe laser met een golflengte van 405 nm. Cd-lezers gebruiken een rode laser met een golflengte van 780 nm en dvd-lezers gebruiken er één van 650 nm.
Als opvolger van de DVD moet HD DVD concurreren met een ander formaat: Blu-Ray-disc, dat ontwikkeld werd door Sony en Philips.

HD DVD's kunnen zowel meerdere zijden als meerdere lagen bevatten. Op elke laag kan 15 GB worden opgeslagen, waardoor er tot 90 GB aan data op een HD DVD kan worden opgeslagen.

HDTV
HDTV staat voor high-definition television en is een televisietechniek met een kwaliteit die als geavanceerder wordt aangemerkt dan de bestaande analoge systemen PAL-, NTSC- of SECAM.

Hoewel HDTV in Europa pas van de grond begint te komen en het zeker nog een aantal jaren duurt voordat HDTV het huidige PAL/SECAM af gaat lossen, is het op andere continenten al wat verder. In Japan heeft men sinds 1991 (weliswaar analoog) een HDTV-kanaal, sinds 2000 ook 7 digitale HDTV-kanalen. In de VS is de belangstelling voor HDTV groot. Om HDTV te stimuleren is het per wet geregeld dat NTSC door ATSC wordt vervangen, begin 2009 zou daarmee de gehele VS overgestapt moeten zijn op digitale TV als eerste opstap naar HDTV. Gezien het grote aantal analoge tv-toestellen zal deze stap nog wel wat problemen met zich meebrengen.

Als groot voordeel van HDTV wordt genoemd het grotere aantal beeldlijnen, wat een aanmerkelijk scherper beeld mogelijk maakt, vooral duidelijk te zien op de huidige steeds groter wordende televisies. Een televisie met het HD ready-logo voldoet minimaal aan de laagste HDTV-specificaties. In het kort houdt dit in: kan minimaal 720 beeldlijnen weergeven en heeft een digitale ingang, in de praktijk een HDMI- of DVI-ingang en ondersteunt de kopieerbeveiliging HDCP. De HDMI-aansluiting is de beste aangezien dan ook het geluid digitaal is in tegenstelling tot bij een DVI-aansluiting.

Ter vergelijking, de huidige Europese tv-standaard PAL heeft 576 beeldlijnen geïnterlinieerd in een beeldverhouding van 4:3 of 16:9. HDTV echter heeft 720 (progressief) of 1080 (geïnterlinieerd of progressief) beeldlijnen en heeft een beeldverhouding van 16:9. Niet alleen de resolutie is groter, ook de kleurruimte is groter dan bij PAL.

Er is niet één HDTV-formaat maar de standaard valt uiteen in een groot aantal (36) subformaten, welke weer gebaseerd zijn op het Amerikaanse ATSC-formaat.

De meest toegepaste HDTV-formaten zijn:

- 1280 x 720, progressief, 30, 50 of 60 Hz, aangeduid als 720p 30, 720p 50 of 720p 60
- 1920 x 1080, geïnterlinieerd, 50 en 60 Hz, aangeduid als 1080i 50 of 1080i 60, onterecht vaak aangemerkt als 'Full HD'