Anders dan anders of gewoon rare samenleving

Weblog | 18 januari 2010 - Zit me haar nog wel goed, nog maar 5 minuten voor de afspraak, gebeld worden tijdens eten, gitaarsnaar breekt na het erop zetten, verplichtingen voor school niet halen, stuk papier uit printer niet te verwijderen, meiden die denken dat je de zoveelste ben, leven vol verkeerde keuzes? niemand die je helemaal begrijpt en geen levenslust meer?



Ik heb nooit helemaal in de hokjes van de samenleving gepast, waar iedereen probeert zoveel mogelijk geld te hebben of wil showen met zijn reputatie. Of probeert zoveel mogelijk meisjes te versieren met de leugen echt van ze te houden en na de nacht weg te zijn gekropen naar de volgende.

Daar heb ik altijd voor de gene klaar gestaan, op een koude vieze dag iemand langs de kant helpen die is vastgelopen, terwijl je door andere tegenwoordig uitgelachen wordt, omdat je zomaar een vreemde helpt.

We worden steeds meer nummertjes: op school, werk, hyves, facebook of real-life. Zijn we te dicht op elkaar gaan leven? Kunnen we nog wel in een echte hechte persoonlijke samenleving leven. Ik bedoel kennen jullie de mensen uit jullie straat, of zijn het "de mensen van nummer 21"?

Waarvoor zijn er toch mensen die, omdat ze het leuk vinden, dingen vernielen. Hebben ze geen avontuur meer in hun leven en snakken ze daar zo hard naar? Is dat voor hun de uitlaatklep, in plaats van een weblog schrijven?

Ben ik de enige die gewoon wilt leven zonder alle onzin. Tegenwoordig kan je geen ding meer doen zonder eerst een contract met kleine lettertjes te ondertekenen, waar je weer genaaid wordt door personen die alleen aan zichzelf denken of aan geld.


Kijken we nog wel naar de echte belangrijke dingen in leven. Ik denk het niet. We gaan steeds onpersoonlijker met elkaar om en bekijken alles door de politieke goedgekeurde bril.


Vertel:
Zware Depressie of een onnatuurlijke samenleving?
Vijf eeuwen te vroeg geboren of psychisch gestoord?
Te weinig avontuur of anders dan anders?

Ik hoop op jullie begrip.

Groetjes YRD