Koen’s Kronkel – Speel eens een bordspel

Special - Column | 4 februari 2010 - Mijn stage zit er nu al bijna 2 weken op. Het 9 tot 5 leven is daarmee tot een einde gekomen. Hoewel, 9 tot 5. Meer half 10 tot 5. Het vaste ritme dat ik daar mee opbouwde is compleet verloren gegaan. Ik lig niet langer voor 12 uur in bed en ontwaak vaak pas ergens in de middag. Het dag en nacht ritme heb ik weer compleet omgedraaid, alsof ik weer 1e-jaars student bent. Maar ook mijn bestaan als gamer lijdt eronder. Mijn PlayStation is al dagen niet meer aan geweest. Ik koos er daarentegen voor om gister een bordspelletje te spelen.

Voor mij was dat de bevestiging dat de console de familiespellen, die men traditiegetrouw aan tafel speelt, totaal niet hebben verdreven. Sterker nog, ik ben erachter gekomen dat bordspellen tijdloos zijn, net zoals afleveringen van The A-Team. Games en consoles dateren, bordspellen niet.

Zo speelde ik met 2 maatjes gisteren Party & Co. Daarbij is het de bedoeling voorwerpen te tekenen die beginnen met een bepaalde letter. Onder het genot van een aantal drankjes mondde dit natuurlijk uit in
afbeeldingen die weinig aan de verbeelding over lieten. Weten jullie eigenlijk wel hoeveel benamingen we tegenwoordig voor onze geslachtsorganen hebben?

Party & Co zie ik mijzelf over 5 jaar nog wel eens uit de kast trekken. Mijn PlayStation 3 echter niet. Dat betekent niet dat ik tegen die tijd geen gamer meer ben, maar dat ik dan in het bezit ben van een of meerdere consoles uit de 8e generatie. Maar denk niet dat ik dan nog een game als Metal Gear Solid 4 speel. Games verouderen nou eenmaal en dan nemen we er na verloop van tijd simpelweg geen genoegen meer mee. Zodoende weiger ik ook een Nintendo Wii te kopen. Enerzijds omdat ik de spellen die daar voor uitkomen weinig interessant vind en anderzijds omdat ik geen genoegen wil nemen met graphics die me aan de Nintendo 64 herinneren.

Bij bordspelletjes gebeurt dit niet. Hooguit moet eens in de zoveel jaar de valuta van monopolie worden veranderd, maar het principe van het spel veranderd nooit. In tegenstelling tot videogames vinden we dat niet erg en accepteren we het zonder na te denken. Men kan wel roepen dat de huidige generatie tieners en kinderen alleen nog maar achter een beeldscherm zit, en daar zit ook wel een kern van waarheid in, maar dat betekent niet dat zij de plaats van bordspellen compleet hebben overgenomen. Bovendien ben ik trotser als ik een potje Triviant weet te winnen dan wanneer ik de hoogste score in Modern Warfare 2 neerzet. Volgens mij zijn bordspellen daarnaast ook een manier om de generatiekloof beperkt te houden. Niemand die tijdens familieweekend gaat zitten LAN gamen met ooms, tantes, opa's of oma's. Maar zet Pimpampet, Kolonisten van Katan of Triviant op tafel en iedereen kan ineens meedoen.



Bordspellen zullen altijd blijven bestaan en het feit dat van de meesten ondertussen digitale versies zijn uitgebracht, bewerkstelligt dat nog maar eens. Die hoeven grafisch nooit te worden opgepoetst om er plezier aan te kunnen beleven. Als ik in 3D wil schaken dan klap ik het echte bord wel open en daag ik vervolgens iemand uit die ik tijdens het spelen kan aankijken en waar ik bovendien mee kan praten ook. Dat kan nu, dat kan morgen en dat kan nog over 10 jaar. Dan gebruik ik nog steeds datzelfde schaakbord.

Echter, over diezelfde 10 jaar speelt niemand meer Bayonetta, Heavy Rain of Gran Turismo 5 (mocht die ooit nog verschijnen). Die zijn dan gedateerd, lelijk en kunnen niet meer tippen aan de standaard eisen
die we in 2020 aan games stellen. Ik durf echter te wedden dat ik dan nog steeds dezelfde party & co speel, waar ik gister nog zoveel plezier aan het beleefd. Daarom even een tip vanaf deze plaats. Nodig eens wat vrienden en vriendinnen uit, giet er wat drank in en speel eens een bordspel. Het zal je verbazen hoeveel lol je daar nog in kunt hebben.