Gears of War

Review | 17 november 2006 - Gears of War, de shooter van het jaar 2006, zonder enige twijfel. Waarschijnlijk ook wel de game van het jaar 2006. Gears of War doet zoveel goed en nog wat meer, dat eigenlijk niemand deze game mag missen. Epic slaat de spijker op zijn kop en niet zo zachtjes ook.
Vanaf het moment dat je uit de gevangenis gehaald wordt door je maatje Dom, tot het moment dat de General RAAM neer gaat is het één grote belevenis die je na afloop alleen maar opnieuw wilt spelen.

Terug bij de Gears
Maar genoeg met de kreten, want er zijn heel veel punten te noemen die van Gears of War die absolute topper maken. Jij bent Marcus Fenix, een Gear soldaat, die na een berechting in de gevangenis is beland. De aarde is aangevallen door de Locust horde en na jaren van gevangenschap word je uit de gevangenis gehaald, de Locust zijn doorgedrongen tot het complex en de Gears kunnen iedereen gebruiken. Er wordt op verschillende punten gehint naar een onderliggende verhaallijn, zo kom je onder andere terug in de rechtszaal waar je zaak plaats vond en zul je terug keren naar het landhuis van je vader. Epic heeft gekozen hier verder weinig mee te doen en dus blijft het grotendeels gissen naar de achtergrond van Marcus. Aan de ene kant best jammer, want de game had zo iets meer diepgang kunnen krijgen, aan de andere kant is het niet echt diepgang die je mist.

Bukken en schieten
De diepgang die ontbreekt in het verhaal wordt ruimschoots gecompenseerd door de gameplay. Gelijk nadat je bevrijdt wordt uit je cel krijg je te maken met hordes Locust en opvallend is dat de controls direct goed aanvoelen. Natuurlijk zijn er de standaard dingen als schieten met de rechter trigger, inzoomen met de linker en de B knop fungeert als melee aanval, maar vooral het dekking zoeken is iets waar je tijd voor gewenning van zou verwachten. Niets is echter minder waar, want het voelt vanaf het begin goed. Een druk op de A knop zorgt ervoor dat je automatisch tegen een pilaar, blok beton of muurtje wordt aangedrukt en dekking zoekt. Houd je A ingedrukt tijdens het lopen dan switcht de camera naar een perspectief dat schuin omhoog gericht is vanaf de grond en rent Marcus. Dit camera perspectief, samen met het zwaarder worden van je ademhaling en het geklop van je hart zorgen voor een heel tof effect. Je hebt echt het idee dat je aan het sprinten bent voor je leven.

De ultieme vernedering
Dat is dan ook iets dat je vaak zult doen, sprinten voor je leven. Over een muurtje hoppen en dan als een speer naar het volgende rennen. De ‘stop-and-pop’ gameplay die Epic wilde bewerkstelligen staat als een huis en is een verfrissend gameplay mechanisme dat ervoor zorgt dat de game nog intenser wordt. Je zit continue verscholen achter je muurtje, het ene na het andere gevecht voerend met de Locust. Zoekend naar doelen en dan over het muurtje heen loeren en je gun leeg pompen in de richting van de vijand. Een heerlijk gevoel dat je iedere keer opnieuw wilt beleven. Ook van de brute kettingzaag kon ik maar geen genoeg krijgen, het is geen makkelijk trucje, maar als je eenmaal dat ding ronkend in een tegenstander boort, man, wat een gevoel. Helemaal in multiplayer, waar de vernedering natuurlijk nog veel groter is. Epic voegt met de corps stump nog een sterk staaltje vernedering toe aan de game. Schiet je een vijand neer en blijft deze nog even kruipend op de grond liggen, dan kun je er met de X knop een bruut einde aan maken, door zijn hoofd tot pulp te stampen. Niks corps humpen, corps stumpen!

Perfect active reload
Epic heeft het hier niet bij gelaten, want er zitten nog een aantal, kleinere en grotere elementen in de game, die dit spel gewoon zoveel vetter maken. Als eerste de active reload. Tijdens het herladen gaat er onder je ammo meter een balkje lopen. Druk je precies op het juiste moment nogmaals op de RB, dan is je ammo tijdelijk krachtiger en gaan die Locust een stuk makkelijker plat. Ook het gebruik van Y knop is erg goed gedaan. Tijdens normale gevechten gebruik je de Y button om te kijken waar je team maten uithangen. Mocht er nou echter iets gebeuren wat van belang is, dan zul je onderin je scherm automatisch de Y knop en een oog zien staan. Als je nu op Y drukt focus je op de belangrijke gebeurtenis. Een heel simpel mechanisme, maar je hebt nooit meer het idee dat je wat mist.

The Hammer of Dawn
Als er één game is die een vermelding verdiend voor het wapenarsenaal dan is het Gears of War wel. Van de Hammer of Dawn tot de Lancer en de Boomshot, alle wapens hebben een eigen feel en liggen erg ver uit elkaar qua kracht, radius en looks. De Lancer is de standaard assault rifle met de kettingzaag en natuurlijk heb je een pistool, een shotgun en een sniper, maar dan wordt het pas echt interessant. Neem bijvoorbeeld de Torque Bow, een boog met een explosieve pijl eraan. Hoe langer je de rechter trigger ingedrukt houdt, hoe rechter je schiet en de explosie die het ding geeft is niet misselijk, je blaast iemands hoofd er zonder moeite af. De Hammer of Dawn is helemaal het ultieme wapen. Het ding is alleen te gebruiken in de open lucht en het is een kwestie van mikken en vuren. Zodra je op de vuurknop hebt gedrukt klinken er een paar piepjes en komt er een laserstraal uit de hemel neerdalen die alles op zijn pad verschroeid. Ook nog een eervolle vermelding voor de Boomshot, de Gears of War versie van de rocket launcher en een wapen dat je letterlijk aan stukken blaast.