Battlefield 2: Modern Combat

Review | 23 mei 2006 - De Battlefield franchise zal bij de meeste gamers meteen wel een lichtje doen gaan branden. Met deze first person shooter kun je elkaar al schietend en met allerlei voer- en vliegtuigen in uitgestrekte gebieden te lijf gaan. Niet zo gek dus dat de game zich met name leent om een lekker potje online te knallen tegen vrienden of gewoon volslagen onbekenden.

Nog niet zo lang geleden is het tweede deel in de serie met de subtitel Modern Combat ook op de Xbox 360 verschenen. Hoe doet deze versie het ten opzichte van de PC concurrent en leent een game als Battlefield zich überhaupt wel voor consoles?

Singleplayer
Van oorsprong is Battlefield een game die zich met name richt op het multiplayer gedeelte en dat is in Battlefield 2: Modern Combat niet anders. Dat betekent echter niet dat de game helemaal geen singleplayer modus heeft. Integendeel zelfs, want EA heeft dit keer echt zijn best gedaan om ook op dit punt te scoren. Zodra je de game start kun je dan ook kiezen uit een singleplayer campaign of je kunt direct op Xbox Live je krachten meten.

Om met de campaign te beginnen, ook hier kun je weer uit twee onderdelen kiezen. Natuurlijk kun je gewoon meteen de eerste missie van de campaign starten, waar zelfs een hele verhaallijn aan toegevoegd is. Ook is er de extra optie om challenges te spelen. Dit zijn uitdagingen die je moet vervullen. Voorbeelden hiervan zijn bijvoorbeeld om zo snel mogelijk naar een bepaald punt op de map te rennen of te racen. Een grappig extraatje, maar erg veel stelt het niet voor.

Flinterdun verhaal
Wanneer je de missies van de campaign volgt dan zul je in elke missie een bepaald doel moeten vervullen, bijvoorbeeld om een bepaald gebied veilig te bereiken. Voor elke missie krijg je enkele filmpjes te zien die best wel vermakelijk zijn en die bijdragen aan het verhaal in de game. Voor zover dat wat voorstelt dan, want echt diep uitgewerkt is het allemaal niet.

Verder is de singleplayer bijna hetzelfde als waar Battlefield in multiplayer om bekend staat, maar dan een tikkeltje saaier. Dat betekent dus gewoon schieten op alles wat je tegenkomt en ondertussen proberen om heelhuids op het punt van bestemming aan te komen. De AI stelt niet heel veel voor en doordat vijanden en jijzelf ‘respawnen’ komt er geen einde aan alle gevechten.

Je kunt tijdens het spelen van character wisselen of in een bepaald voertuig stappen, net waar jij zijn in hebt en wat er op dat moment toevallig voor handen is. Dit zorgt in ieder geval voor voldoende afwisseling. Bovendien is het best leuk om na een tijdje gelopen te hebben er eens flink met een tank, buggy of gevechtshelikopter op los te knallen. Helaas lijken alle missies nogal op elkaar en blijkt het verhaal zoals eerder gezegd al gauw vrij dun te zijn, waardoor de singleplayer niet al te lang kan boeien.