Blacklight: Tango Down

Review | 4 augustus 2010 - Het is natuurlijk wachten op de grote shooters die binnenkort zullen verschijnen dus we zullen het deze zomer moeten doen met wat kleinere titels. Als downloadbare game is dan ook Blacklight: Tango Down verschenen wat een goedkope shooter moet zijn die voornamelijk gericht is op de multiplayer. Is dit spel een lekker tussendoortje of is de game het downloaden niet waard? We zullen het snel weten.

Flinterdun verhaal
Het verhaal speelt zich af in de nabije toekomst in Rusland, waar een grimmige en duistere sfeer hangt. Straten van de stad zijn slagvelden geworden in een oorlog tussen Blacklight, een team van elite commando’s uit de VS, en de Orde, een team van Amerikaanse commando’s die het verkeerde pad op zijn gegaan. Deze Orde wordt ervan verdacht dat ze mensen in een soort zombies veranderen. Het plot wordt volledig genegeerd in het spel zelf, dus je moet de how-to-play-tekst lezen als je echt nieuwsgierig bent om te weten waarom deze bendes van high-tech soldaten in sci-fi pakken elkaar nou precies bevechten. De controls zijn standaard voor het genre, en je krijgt gadgets zoals granaten die een wolk van korrelige verstoring veroorzaken en je zicht ontnemen. Je kunt ook de hyper-reality visor activeren die je een gelimiteerde tijd in staat stelt om via x-ray door muren heen te kijken en zo je tegenstanders zichtbaar weet te maken.

Black-Ops
De singleplayer heeft de naam Black-Ops gekregen en is eerlijk gezegd het spelen niet waard. Je moet een aantal objectives vervullen die niet erg tot de verbeelding spreken. Zo moet je bijvoorbeeld met een simpele puzzel een aantal wegblokkades verwijderen. Je zult ook geen Achievements/Trophies verdienen met het uitspelen van de singleplayer wat het voor veel mensen ook niet interessant zal maken. Je kunt deze mode wel spelen in co-op wat het wellicht iets leuker maakt maar heel erg boeiend is het allemaal niet.

Multiplayer
Het speerpunt van het hele spel is de multiplayer die een multiplayer-ervaring gelijkwaardig aan een Call of Duty of een Battlefield moet bieden. Nou vind ik dat wel erg ambitieus maar het spel bevat toch 12 maps en zeven gamemodi, waaronder oude bekenden als (Team) Deathmatch en Retrieval (Capture the Flag). Ook het welbekende ranking systeem doet zijn opwachting en met levels, unlocks en customizations ben je toch wel even zoet. Tevens zijn er ook nog eens een 30-40 tal wapens die je kunt aanpassen. Alleen valt of staat de multiplayer natuurlijk met gamers die het spel online spelen. Tijdens mijn speelsessies waren er eigenlijk alleen maar spelers die de Deathmatch varianten speelden waardoor de hele multiplayer mode toch behoorlijk beperkt werd. En ook binnen deze modes duurde het soms even voordat er genoeg spelers waren om een lekker potje te spelen. Daarnaast komt het nog weleens voor dat de host wegvalt en je weer op zoek moet naar een nieuwe host. Ook kan het zo zijn dat de host tijdens een match de verbinding verbreekt. Al met al dus een vrij gebrekkig matchmaking systeem.

Originele wapens
De wapens en dan vooral eigenlijk de granaten zijn wel behoorlijk origineel. Zo heb je de diginade waardoor je zoals al eerder gezegd een soort rookwolk van pixels opwerpt. Of de EMP granaat waar je bij je tegenstanders een heuse Blue Screen of Death kan veroorzaken in hun vizier. De overige wapens zijn de standaard wapens die je in elke shooter tegenkomt. Verder vond ik de assault rifle behoorlijk krachtig ten opzichte van andere wapens waardoor de verhoudingen soms behoorlijk scheef zijn. Daarnaast heeft elk team een eigen veilige basis. Hier spawn je ook weer en om te voorkomen dat je tegenstander je hier meteen neerlegt wordt deze basis bewaakt door een turret.



Grafisch
Het spel draait op de Unreal Engine en is ziet er niet slecht uit voor een downloadbare game. De grootte van het spel is overigens 700 MB. Wat op een gegeven moment wel een beetje gaat irriteren zijn de in-game advertenties. Zo kom je behoorlijk wat billboards met ATI, Alienware, en Zombie Studios tegen in het spel en is dat op een geegeven moment wel een beetje overdadig.