Tiger Woods PGA Tour 11

Review | 5 juli 2010 - Birdie, Par, Bogey. Termen waar ik ondertussen allemaal wel mee bekend ben. En ook al sla ik zelf vaker een Bogey, of hoger, het spelletje dat ‘golf’ heet, heeft mij in korte tijd ontzettend gegrepen. Maar ook voor golfen moet je het nodige gereedschap bezitten. Een set, handschoentje, golfballen, golfschoenen, een Wassenaars accent en de telefoon standaard opnemen met ‘Lul man!’ Niet zo verwonderlijk dan ook, dat ik als antwoord op mijn gedrag het spelletje Tiger Woods PGA Tour ’07 als verjaardagscadeau kreeg van wat vrienden. Een game waar ik meer plezier aan beleefde dan ik vooraf had gedacht. En dus claimde ik Tiger Woods PGA Tour 11 toen deze bij Gaming Only op de mat viel, want ik was ontzettend benieuwd naar de ontwikkelingen die deze game in 4 jaar had doorgemaakt.

Maar dat lijkt zo op het eerste gezicht maar bar weinig te zijn. Na het opstarten van een quick game tuurde ik voor onbepaalde periode naar het beeldscherm, op zoek naar grafische en gameplay technische verbeteringen. Qua graphics hoeft het deel uit 2007 eigenlijk nauwelijks onder te doen voor deze nieuwste Tiger Woods game. Het publiek is gelukkig wat gedetailleerder en ze lopen daadwerkelijk naar de volgende hole in plaats van over het gras te zweven. Op zich valt er natuurlijk ook niet heel veel te verbeteren aan de graphics, want golfen doe je nou eenmaal op uitgestrekte groene vlaktes met hier en daar een beetje water en een bunker. Daar kan je eigenlijk maar weinig aan verpesten.

Swingen
Wanneer je een bal slaat, merk je echter dat er wel het een en ander aan de game gesleuteld is. Het uitmeten van je slag kan je namelijk doen tot in het kleinste detail. Je bal hoog of laag slaan, effect meegeven voor onderweg, effect meegeven na inslag, chippen, pitchen, flop shot en ga zo maar door. Wanneer je rustig de tijd neemt voor het bepalen van je slag, dan is de bevrediging alleen maar groter wanneer je het balletje daadwerkelijk binnen centimeters van de hole legt.

Maar voor je van al deze technieken gebruikt kunt maken, moet je er wel voor zorgen dat je ‘focusmeter’ gevuld is. Door het slaan van goede ballen, loopt het balkje van je focusmeter vol en je kunt die vervolgens gebruiken om je slag te fine tunen. Stel dat je met de volgende slag de green bereiken, maar daarbij wordt je onverhoopt verhinderd door een boom, die midden op de route richting de vlag staat. Geen probleem! Door naar links of rechts te mikken en vervolgens je bal ook aan de zijkant te raken, geef je deze tijdens zijn vlucht effect mee. Hoe meer effect je geeft, des te leger raakt je focus balk. En daarmee heeft EA wel een goede balans gevonden tussen het slaan van memorabele ballen en hoe vaak je dit ook werkelijk kan doen, zodat de moeilijkheidsgraad van de game ook weer niet al te laag komt te liggen.

Pro-golfer
Natuurlijk kun je ook bij deze EA game je eigen pro aanmaken, die je vervolgens vanaf punt 0 moet trainen om er uiteindelijk een ware golflegende van te maken. En het trainen van je golfer is ook het eerste wat je zal moeten doen. In de carrière mode, kun je er namelijk voor kiezen om een PGA Tour seizoen te doorlopen of om mee te doen aan de Ryder Cup, welke voor de eerste keer in de serie in een Tiger Woods PGA Tour game zit. In laatstgenoemde nemen Amerika en Europa het tegen elkaar op met hun beste golfers in verscheidene golfgames. 1 vs 1, 2 vs 2, wat voor zich spreekt, maar ook four ball en nog meer spelletjes waar ik niet van weet wat ze inhouden. Nu heb ik ooit op de basisschool geleerd dat Nederland in Europa ligt en later, door regelmatig het nieuws te kijken, dat Amerikanen niks meer zijn dan hamburgervretende patriotten. En dus sloot ik mij, met mijn versaangemaakte pro-golfer (Sjaak) aan bij team Europa. Ik was daarbij even vergeten dat ’s werelds beste golfer natuurlijk voor de Amerikanen uitkomt en, hoe kan het ook anders, ik mocht het in de 1e wedstrijd ook nog eens tegen hem mocht opnemen. Als Tiger Woods dan achtereenvolgens een Eagle en Birdie slaat en mijn aangemaakte pro nog maar net zijn clubs van elkaar kan onderscheiden, dan speel je dus een verloren wedstrijd. Dus daarom, trainen, trainen, trainen.


Zodoende wordt jouw golfer beter, kun je betere ballen slaan en holes in minder slagen doorlopen, wat ook weer resulteert in XP points, die je vervolgens weer kunt besteden aan… het beter maken van je golfer. De focus ligt dus compleet op je pro die steeds beter moet gaan spelen, zodat jij jezelf niet voor lul zet op de golfbaan. Maar zodra jouw pro Tiger Woods kan evenaren en uiteindelijk met afstand de beste speler van het spel is, dan zit het er ook eigenlijk wel op. Dan mis je die drive om je speler beter te maken zodat hij of zij die ene tegenstander net wél kan verslaan. Voordat het zover is, zal je flink wat uurtjes in de game moeten stoppen, maar daarna ben je er eigenlijk ook wel klaar mee.

En daarmee merk je gewoon het verschil tussen de verscheidene sportsims van EA. Voetbal, ijshockey, basketbal, stuk voor stuk snelle en explosieve sporten, waarbij je bij elk nieuw deel wel weer wat kunt toevoegen of verbeteren. Golf is eigenlijk, op jeu de boule, curling en honkbal na, de meest trage en saaie sport die er maar bestaat. En daarom moet je ook wel echt van golf houden om de game leuk te vinden. Spectaculair is het namelijk allemaal niet en het maakt in feite ook niet zoveel uit of je nou de game van 2 jaar oud nog hebt liggen of de nieuwste hebt aangeschaft. Waar het bij FIFA een absolute must is om het laatste deel in huis te halen, kan je bij deze serie, naar mijn mening, net zo goed even een graai doen in de budget bak.

Daarbij moet ik overigens nog vermelden dat Tiger Woods PGA Tour 11 wel een erg volledige game is. Genoeg game modi om je mee te vermaken wanneer je 1 tegen 1 speelt met iemand anders. Een lang traject dat je moet doorlopen voordat je jouw aangemaakte golfer daadwerkelijk tot legende mag kronen. En de mogelijkheid om het online met 24 man tegen elkaar op te nemen, waarbij de kampen weer verdeeld zijn over Europa en Amerika. Ook op de baan kan je niet zomaar vrolijk blijven meppen, maar zul je je slagen moeten uitmeten, rekening houdend met de wind en obstakels op de baan. Helemaal niks mis mee, zolang je er maar van houdt.