UFC Undisputed 2010

Review | 1 juni 2010 - Vorig jaar had UFC in Nederland nog nauwelijks volgers, kijk je nu naar de populariteit van de sport dan zie je dat de aandacht geëxplodeerd is. Waarom? De Nederlandse UFC vechters zijn niet veel beter dan vroeger, het enige UFC programma op de Nederlandse buis wordt pas in de late avond op een doordeweekse dag uitgezonden en MMA gevechten georganiseerd door de UFC hebben we hier niet. Nee, dit is allemaal te danken aan een spelletje, een videogame. Een game met de naam UFC Undisputed 2009. En de opvolger van dit spelletje, UFC Undisputed 2010 zal de populariteit van deze sport naar nog veel grotere hoogten brengen.

Knock-out
Dat UFC Undisputed 2010 een hele grote stap voorwaarts is wordt eigenlijk gelijk duidelijk als je de game opstart. Maar laten we eerlijk zijn, wat UFC vorig jaar en dit jaar zo vet maakte zijn niet verbeteringen, maar het gevoel dat de game je geeft als je iemand helemaal kapot geslagen hebt. Je fighter rent brullend door de arena om zijn overwinning te vieren en eigenlijk doe ik ook het liefst hetzelfde in mijn eigen kamertje en als de herhaling van de knock-out komt stoot ik zelf mee. Geeft een keiharde KO in UFC Undisputed 2010 net zo'n goed gevoel als een goal scoren in de blessuretijd met FIFA? Wat mij betreft wel en daar draait het toch om in games?

Verbeteringen
Al zat het met dat gevoel in 2009 al goed en in 2010 helemaal, ze zijn bij Yuke's niet vergeten de game flink onder handen te nemen. Het vechten is getweakt op veel verschillende punten, er zijn veranderingen gemaakt in de carrière mode, er zijn nieuwe modes toegevoegd, de online is uitgebreid en natuurlijk zijn de graphics nog wat opgepoetst. Deze tweaks geven wel aan dat de basis van UFC Undisputed 2009 al erg goed was en voor de 2010 versie is de nadruk gelegd op het verbeteren van het totaalplaatje.

Geen button bashen
Op het gebied van de controls heeft THQ vooral geprobeerd om het allemaal vloeiender en logischer te maken. Voor grondgevechten waren er vorig jaar nog verschillende sets combo's om transities te maken, nu zit dat allemaal onder de rechterstick waardoor het een stuk natuurlijker aanvoelt. De submissions zijn ook aangepast, kon je vorig jaar nog door button bashen ontsnappen, nu is dat alleen mogelijk door als een idioot de rechterstick rond te draaien. Daarmee blijven de submissions toch het zwakke punt van deze game, maar het zal ook niet makkelijk zijn om een andere methode te vinden waardoor het geen button bash minigame wordt en natuurlijk aanvoelt.

Natuurlijk
Natuurlijk, dat is het toverwoord van UFC Undisputed 2010, het moet natuurlijker aanvoelen en dat is THQ uitstekend gelukt. De controls zijn diep en complex, maar als je er eenmaal aan gewend bent, dan werkt het ook allemaal erg goed. Niet alleen de verbeterde ground transitions en submissions werken daar aan mee, ook het sway systeem, waarmee je kunt wegduiken voor de vuisten van je tegenstander en de talloze kleine tweaks die gemaakt zijn voelen erg goed. Dankzij de verbeterde controls heb je nog veel meer dan vorig jaar het idee dat je echt een UFC match aan het vechten bent.

Realisme vs toegankelijkheid
Iets dat gamers zich goed moeten realiseren voordat ze met UFC Undisputed 2010 beginnen is dat deze game 100% draait om realisme. Als je op de grond van positie wilt veranderen, dan zul je de rechterstick 90 graden moeten draaien, een gewone aanval voer je uit met de actieknoppen, maar een extra sterke doe je weer door tegelijkertijd de linkerstick naar voren te drukken. De verschillende technieken, zoals de Superman, waarbij je vechter letterlijk naar zijn tegenstander springt, moet je dan weer uitvoeren met behulp van de bumpers en 1 van de actieknoppen. Het maakt de game er zeker niet makkelijker of toegankelijker op, maar de keuze voor realisme is de enige juiste voor de ervaring die THQ neer wil zetten.

Create A Fighter
Realisme zit overal, ook in de Create A Fighter mode, waar je jouw eigen UFC vechtersbaas maakt. De creator is er eentje zoals je die mag verwachten van een game als UFC, uitgebreid, veel gezichten, neuzen, wenkbrauwen, haarkleuren en vooral MMA stats. Je moet kiezen uit één van de stijlen voor je vechter, ben je meer een Muai Thai vechter die het gevecht staande aangaat, of ga je voor het grondgevecht met judo, Grieks-Romeins worstelen of 'normaal' worstelen. Het aantal stijlen ten opzichte van vorig jaar is flink uitgebreid. Dan is het nog een kwestie van moves toekennen, iedere stijl heeft zijn eigen moves, maar je kunt hieraan moves van andere stijlen toevoegen. Denk jij bijvoorbeeld dat de Superman een goede stoot is, maar heb je gekozen voor een judo stijl, dan kun je deze zonder problemen bij je arsenaal moves voegen. Dit kan niet onbeperkt, maar het helpt wel om je vechter ook echt helemaal eigen te maken.



Van zero tot hero
De belangrijkste singleplayer mode is de carrière, waarin je van amateurtje met miezerige stats jezelf tot UFC Hall of Famer moet opwerken. Je begint met het maken van een eigen vechter en na een gevecht bij de amateurs word je als prof toegelaten tot de WFA, een league die door de UFC op werd gekocht en inmiddels niet meer bestaat. Bewijs je jezelf in de WFA, dan krijg je een plaatsje in de UFC en begint het echte werk, kampioen worden in jouw gewichtsklasse. Het is cool om te zien hou jouw eigen UFC fighter beter wordt en zichzelf omhoog werkt in de rankings.

Trainen, trainen, trainen
Echte kampioenen worden in de UFC helaas niet geboren en dus zul je regelmatig de gym in moeten duiken om je skills op peil te houden en te verbeteren. Je kunt de algemene conditie, kracht en snelheid van je vechter verbeteren, trainen op zijn techniek of via een fight camp nieuwe moves leren of ze verbeteren. Dit kan automatisch of door zelf te sparren. Nieuw dit jaar is dat je stats ook teruglopen als je een tijdje niet traint, iets waar ik niet echt over te spreken ben. Wanneer jij in training bent zal je vaak de nadruk op 1 aspect leggen, maar dat betekent niet dat je de rest vergeet of dat dit per se slechter wordt. Bij UFC is dit wel het geval en om een beetje redelijk mee te kunnen moet je ook aandacht geven aan skills die je alleen op peil wilt houden.

Mist interactiviteit
Een ander minpunt van de carrière is dat het interactiviteit mist. Af en toe is er een live gesprekje met de coach, je kunt een keer een babbeltje maken met Dana White en het is soms mogelijk interviews te geven na een gevecht. Daar houdt de interactiviteit wel op, want verder is de carrière mode van UFC Undisputed 2010 vooral afhankelijk van menuutjes en tekstberichtjes. Dat is jammer, want hierdoor is dit onderdeel van het spel eigenlijk niet meer dan degelijk, terwijl het wel een belangrijke mode is. Het is echter absoluut geen straf om de career mode te doorlopen en tijdens het vechten vergeet je onmiddellijk de trainingsmenu's, maar iets meer spanning en sensatie buiten de arena zouden de game geen kwaad doen.