Prince of Persia: The Forgotten Sands

Review | 26 mei 2010 - Er zijn van die videogame karakters die blijven terugkomen. Sonic, Mario, Link, Duke Nukem en ook de Perzische Prins kun je zo aan dat lijstje toevoegen. Sinds 1989 zijn er al 7 grote Prince of Persia games uitgekomen en met game nummer 8 beleven we al de 3de revival van Prince of Persia. Een revival die de prins terug brengt naar zijn oude vorm. Deze prins is zeker een heel andere dan de prins die we in 2008 zagen.

Good old prince
Het leek in 2008 wel of Prince of Persia terecht was gekomen in het programma 'Extreme Make-over', met een compleet andere stijl, een andere setting en andere gameplay. Ubisoft deed haar best om Prince of Persia aan te passen aan de moderne dag en daar slaagde men prima in. Toch kiest de Franse uitgever voor deze game weer voor de 'good old prince' zoals we hem kennen uit de Sands of Time trilogie. Geen cell-shaded graphics meer, geen sidekick en geen mogelijkheid om bij iedere val weer verder te gaan waar je gebleven was.

Broer Malik
Het verhaal van de game is niet spetterend, maar werkt prima voor een Prince of Persia game. Prince of Persia: The Forgotten Sands speelt zich af tussen The Sands of Time en Warrior Within, de prins brengt een bezoek aan het koninkrijk van zijn broer om daar een echte leider te worden. Dat kan natuurlijk niet gaan zoals verwacht en ja hoor, als de prins aankomt wordt het paleis van zijn broer Malik belegerd. In een wanhopige poging zijn rijk te redden laat Malik het zandleger van koning Solomon los, maar dat keert zich tegen de prins en zijn broer. Je vecht een wanhopige strijd om het zandleger weer op te sluiten, al gaat dat niet zonder dat er slachtoffers vallen.

Klimmen en klauteren
Klimmen en klauteren is altijd de basis geweest van de Prince of Persia games en dat is in The Forgotten Sands niet anders. Je zult met wallruns, jumps, hangen aan randen en gespring via palen weer heel wat grote paleisruimtes van beneden naar boven moeten doorkruisen. Het eerste wat me hierbij opviel is dat dit gedeelte van de game vloeiender is gemaakt, het flowt meer. Ik ben de, af en toe erg frustrerende, stop-and-go gewend waarmee je in de vorige delen moest klimmen, maar in The Forgotten Sands wallrun je zonder problemen van de ene kant van de kamer naar de andere. Ik vond het klimmen daardoor een stuk prettiger en ook meer voldoening geven dan in de vorige delen. Het geeft een goed gevoel om in 1 move een wallrun te combineren met een sprong, dan 3 keer van pilaar naar pilaar te springen, aan een uitstekende vlaggenstok te slingeren en weer via een rand in de muur langs vervaarlijk zwaaiende vallen te walrunnen.

Water bevriezen
Ubisoft heeft gelukkig niet vergeten om het spel aan te kleden met wat nieuwe dingetjes. Zo zul je wat meer puzzels op moeten lossen waarbij je aan een rad moet draaien om bepaalde mechanismen in de juiste volgorde in beweging te zetten en heeft de prins een paar nieuwe trucjes. Zijn belangrijkste nieuwe trucje is de mogelijkheid om water te laten bevriezen. Je zult vaak waterzuilen, watervallen en fonteintjes tegenkomen die onder jouw handen veranderen in een solide hulpje om van het ene platform naar het andere te komen. Dit trucje kan de prins echter niet onbeperkt uitvoeren en dus zul je vaak haast moeten maken wil je de stevige pilaar in je handen niet zien veranderen in een stroom water zonder enige houvast. Dit werkt best cool, zeker als je van de ene waterstraal naar de andere moet springen, maar ze niet tegelijk aanstaan en je dus heel goed moet timen om niet te pletter te storten.



Combat beperking
Dat ene andere gameplay elementje, vechten, is in Prince of Persia nooit geweldig goed uitgewerkt, maar het stelt me toch teleur dat Ubisoft voor Prince of Persia: The Forgotten Sands nauwelijks een poging heeft ondernomen de combat te verbeteren. Het aanvallen gaat met 1 knop en de enige variatie komt door de mogelijkheid om je tegenstanders een schop te geven of bovenop ze te springen en zo een aanval vanuit de lucht uit te voeren. De prins heeft wel 4 nieuwe aanvallen, maar dit zijn puur passieve aanvallen die je zult moeten kopen met upgradepoints.

Prins upgraden
Het upgraden van de prins gebeurt met punten die je krijgt door tegenstanders te verslaan en zo XP te verdienen. Deze punten kun je gebruiken om je health te verbeteren, je aanvallen sterker te maken en om nieuwe aanvallen te kopen. Het is jammer dat Ubisoft hiervoor heeft gekozen, want kies je ervoor om vooral te gaan voor upgrades van je health, dan houd je weinig punten over voor nieuwe aanvallen en zul je die ervaring moeten missen.

4 elementen
De aanvallen die je kunt kopen zijn gebaseerd op de 4 elementen, aarde, water, vuur en lucht. De water aanval is bijvoorbeeld een ice blast die de prins afvuurt tegelijkertijd met een normale aanval en dankzij het vuur kan de prins een spoor van vlammen achterlaten dat tegenstanders schade toebrengt. Je activeert deze aanvallen met een druk op de d-pad en dan zijn ze kort actief. Spectaculaire combo's uitvoeren dankzij deze aanvallen is er dus niet bij, het enige wat ze doen is de tegenstand wat sneller uitdunnen. Zelfs daarvan vroeg ik me af of het nuttig was, want op de normale moeilijkheidsgraad is Prince of Persia: The Forgotten Sands nou niet dusdanig moeilijk dat je deze extra’s echt nodig hebt. Het is leuk geprobeerd, maar waar de nieuwe puzzelementen wel slagen, slagen de nieuwe aanvallen niet.



Paleizen
Een terugkeer naar de oude Prince of Persia betekent ook een terugkeer naar de levels waarbij je de tijd vooral dood door in paleizen en grote zalen rond te klauteren. Ubisoft heeft haar best gedaan om veel grote paleiskamers tevoorschijn te toveren, om je zo lang mogelijk bezig te laten zijn met het bedwingen van die ene klim. Ik vond dat er een mooie afwisseling in de game zit van vechten, ontwijken van vallen en klimmen en klauteren. Naarmate je verder in de game komt worden de vallen ingenieuzer, de vijanden talrijker en de klimpartijen grootser. Opnieuw een manier om voor die vloeiende gameplay te zorgen die ik eerder al aanhaalde.

Geen Heavy Rain
Mijn mond viel even open toen ik Prince of Persia: The Forgotten Sands opstartte. De allereerste cutscene zie er werkelijk fenomenaal uit, helaas is daarna de koek wel gelijk een beetje op. Toegegeven, de omgevingen waarin het spel zich afspeelt zijn mooi vormgegeven en geven je echt het idee dat in het oude Perzië bent, maar een grafische vooruitgang is het niet. Prince of Persia wordt niet geplaagd door kartels, framedrops of andere grafische problemen, maar het haalt het niet bij de meeste andere toppers die nu op de markt zijn.

Oude prins?
De 'good old prince' van Ubisoft geeft een vertrouwd gevoel, maar dat gevoel is wel een beetje te vertrouwd. Ik had tijdens het spelen niet het gevoel dat deze Prince of Persia de gamereeks er echt op vooruit helpt. Als je iets van de 2008 versie van de game kunt zeggen, dan is dat in ieder geval dat Ubisoft ballen toonde door een hele nieuwe richting in te slaan. Dit deel voelt als een terugkeer naar de trilogie voor de Xbox en PlayStation 2 en dat is op sommige punten jammer. Ja, de graphics zien er beter uit dan toen, er zijn wat nieuwe gameplay elementen, maar brengt deze game de Prince of Persia serie naar een nieuwe niveau? Nee.