Metro 2033

Review | 25 maart 2010 - De maand maart zit vol nieuwe games en merendeel van de games van die maand kunnen beschouwd worden als voorjaarstoppers. Metro 2033 kreeg echter de maand maart opgespeld omdat THQ ervan overtuigd was dat deze titel zeker bij de toppers zou horen. Past Metro 2033 dan ook werkelijk in het rijtje ‘must-haves’ of heeft die de bal totaal misgeslagen? Check het zelf in deze review!

The Metro is under attack!
Metro 2033 is gebaseerd op het boek Metro 2033 van auteur Dmitriy Glukhovskiy. Helaas kreeg de Russische jonge schrijver het boek niet uitgegeven, dus besloot hij om het boek gratis op zijn website te zetten. De reacties van de lezers waren echter wel positief, vandaar dat het boek 3 jaar later toch een plaatsje op de markt kon veroveren. Afijn, de game speelt zich dus vooral af in de metrostations van Moskou, maar af en toe ben je ook genoodzaakt om Moskou boven de grond te ontdekken. Volgens de Russen zijn de metrostations het veiligst om te overleven, daarom dat deze als schuilkelders gebruikt worden. Natuurlijk gaan de Russen niet zomaar dekking zoeken, ze schuilen omwille het feit dat de meest angstaanjagende monsters hun de stuipen op het lijf jagen. Deze monsters waren vroeger gewone mensen en dieren, maar dankzij stralingen van een nucleaire oorlog in 2013, zijn deze geïnfecteerd en veranderd in kwaadaardige wezens. Gelukkig kent de hoofdstad Moskou nog enkele inwoners die niet geïnfecteerd zijn, en is het aan hen om te bewijzen wat de metrostations nog van waarde hebben.

We zijn inmiddels 20 jaar later, 2033 om precies te zijn. Eén van de overlevenden heet Artyom, een jonge Rus die nu al met wapens in contact moet komen. Artyom is tevens de persoon die we van dichtbij leren kennen door in de huid van deze jonge held te kruipen. Althans, hij wordt pas een held als jij kunt bewijzen dat deze knaap voor zijn stad wil vechten, en dat zul je zeker en vast moeten doen. Vooral de VDNH, een station in het noorden waar een paar honderd mensen leven, wordt vaak aangevallen en dat is toevallig de plek waar Artyom leeft. De negentienjarige Artyom wordt dus net volwassen op een cruciaal moment, waardoor je soms ziet dat het personage weinig ervaring heeft. Het is eigenlijk de eerste keer dat hij leert vechten voor zijn stad, maar gelang de tijd leert hij veel bij en zie je dat hij echt vooruitgang boekt in een hele korte tijd. Een erg sterk verhaal dus, en de manier waarop die wordt verteld, alleen daarvoor wil ik THQ al een pluim overhandigen!

IJzersterke beesten
Natuurlijk speelt de verhaallijn een belangrijke rol in een game, maar toch draait het vooral om de gameplay. Metro 2033 is een First-Person Shooter in een soort van horror-genre, alhoewel THQ onlangs nog heeft gezegd dat dit niet het geval is. Bij Call of Duty zijn je vijanden gewone mensen met een goede uitrusting, bij Fallout zijn je vijanden enkel verschrikkelijke beesten, maar zoals eerder gezegd zijn bij Metro 2033 mensen en dieren geïnfecteerd door stralingen van een nucleaire oorlog, en ik kan je verzekeren dat dit absoluut niet goeds met ze gedaan heeft. De stralingen resulteerde in verdomd snelle en lelijke wezens, maar hun typische eigenschap is dat ze absoluut tegen meer dan een stootje kunnen. Soms lijkt het ook alsof ze een kogelvrije-vest dragen. Sommige kogels zijn dan ook zodanig raar, dat het lijkt alsof ze los door je vijanden gaan; spookkogels met andere woorden. Wezens zijn er in ieder geval genoeg, maar dan zijn er ook nog eens je collega’s die je van het leven willen beroven. Je eigen leven staat nog altijd op de eerste plaats, vandaar dat het spel dan ook tactisch gespeeld wordt om te overleven. Soms zijn er ook missies waarbij je niet anders kunt dan je collega's doden, waaronder die van een dronken vriend, en dan heb je ook maar één doel: overleven!