Resonance of Fate

Review | 26 maart 2010 - Nog nooit had ik een Japanse Role Playing Game gespeeld in mijn leven. Na mijn favoriete RPG serie, Final Fantasy, durfde ik toch een keer voor een andere smaak te kiezen. Resonance of Fate (in Japan End of Eternity genaamd) is een grauwe, futuristische RPG welke zeer zeker potentie heeft. Zal hij overeind blijven staan naast het succes van Final Fantasy XIII?

Retro gevoelens
Resonance of Fate begint met een mooi uitgewerkt spannend filmpje. Het filmpje heeft qua special effects veel weg van een Matrix film met veel gespring, salto’s en wat pistoolschoten. Na dit filmpje start de game eigenlijk al snel. Om één of andere reden doet deze game me gelijk denken aan enkele RPG’s die ik vroeger al op de Super Nintendo gespeeld heb. Ik doel hierbij eigenlijk het meest op Final Fantasy III, in mijn ogen de beste RPG aller tijden. De wereld in Resonance of Fate ziet er namelijk grauw uit en samen met de muziek, hardrockachtige muziek, geeft dit me een soort nostalgische gevoel. Al kan ik niet goed uitleggen waarom ik dat gevoel erbij krijg, maar het voelt vertrouwd.

Veel gepraat en onderzoeken zoals je van een RPG mag verwachten
Je moet in de game, iets dat redelijk standaard is bij RPG’s, bepaalde opdrachten uitvoeren. Als je net begint krijg je bijvoorbeeld al drie opdrachten welke je uit moet of kan voeren. Één van deze drie opdrachten is verplicht, aangezien je anders niet verder komt in de game. De andere twee zijn vrijblijvend, maar zullen zeer waarschijnlijk iets opleveren. Als je over straat loopt zie je ook veel verschillende inwoners van de stad staan, waarmee je gesprekken kan voeren. Iets dat misschien weer een nieuwe opdracht oplevert. Hier een daar kun je ook al bepaalde items vinden. Loop je door een straatje en je ziet iets glinsteren, dan ligt daar geheid iets moois of bruikbaars te wachten.

Het battle systeem, net even anders
De eerste belangrijke opdracht die je uit moet voeren maakt het noodzakelijk dat je een aantal gevechten aangaat. Dit omdat je bij het winnen van gevechten met Hex’s beloond wordt, iets dat verderop in de review nog aan bod komt. Voor deze opdracht kom je dus in aanraking met je eerste gevechten. Iets waar ik in het begin eerlijk gezegd nogal moeite mee had. Ik heb zelfs Google erop nagelezen, omdat ik gewoon niet precies wist wat ik moest doen. Daarentegen heeft de game een handige handleiding geïntegreerd welke je op ieder gewenst moment kunt raadplegen. Het battlesysteem is net even anders dan het battlesysteem van andere games in het genre. De bedoeling is dat je je wapen lockt op een vijand en op het moment dat jouw “balkje” vol is vuur je met nog een klik op je controller een aantal kogels af op je vijand. Deze extra druk op je controller maakt het wel nog even iets echter. Hoe dichter je trouwens bij een vijand staat, hoe sneller dat lock- balkje vol is. Dichtbij staan is trouwens erg aan te raden, omdat de vijanden zeer snel reageren met tegenaanvallen. Hierdoor heb je de kans dat de vijand het precies op jou gemunt hebt, terwijl je net lekker aan het locken was. Iets dat na een aanval weer opnieuw moet gebeuren. Er zijn twee soorten damage tijdens een gevecht. Dit zijn de standaard echte damage en “scratch damage”. Scratch damage verwondt de vijand wel, maar deze damage zal ook weer verdwijnen, tenzij er echte damage op de scratch damage volgt. Het is dus het best om een vijand eerst te verwonden met scratch damage en hem daarna nog een keer aan te vallen met een echte aanval.

Hero Attack en Tri Attack
Naast de standaard aanval die je hierboven hebt kunnen lezen zijn er nog twee speciale(re) aanvallen. De eerste is een Hero Attack. Bij een Hero Attack leg je een soort parcours af, welke je van tevoren uit hebt kunnen stippelen. Tijdens dit korte parcours ben je onkwetsbaar voor tegenaanvallen. Met mooie Matrix-achtige manouvres val je de vijand aan, terwijl je jezelf een weg door de lucht en over de grond baant. Uiteraard is deze aanval een stuk sterker dan de standaard aanval. De Tri Attack is daarentegen iets ingewikkelder. Voor een Tri Attack moet je de vijand omcirkelen. Deze aanval maakt gebruik van Renosance Points. Deze verdien je tijdens de normale aanvallen. Ik ben wel heel eerlijk als ik zeg dat deze Tri Attack mij in het begin erg veel moeite heeft gekost. Zelfs niet met de manual uit de game of met uitleg opgezocht via Google. De Tri Attack lijkt eigenlijk heel erg op de Hero Attack, maar wordt door alle drie de personages tegelijk uitgevoerd. Dit betekent dat deze aanval 3 keer zo krachtig is als een standaard aanval.



Hex gebaseerde wereld
De buitenwereld is Hex gebaseerd en heeft op dit punt veel weg van een strategy game. Verlaat je een gebouw of dorp dan kom je op de wereldkaart uit. Deze wereldkaart is in eerste instantie niet of nauwelijks begaanbaar. Om wegen begaanbaar te maken maak je gebruik van Hexen, Hex’s of Hexagonen. Ik hou het voor nu op Hex’s. Hex’s verdien je tijdens gevechten. Gevechten gebeuren willekeurig als je op de wereldkaart aanwezig bent. Met een aantal kogelgaten in je televisiescherm weet je hoe ver het is, want dan begint een gevecht. Het hele idee achter het gebruik van de Hex’s is nogal puzzelachtig. Soms is het zelfs zo dat bepaalde gebieden afgesloten zijn met een bepaald kleur Hex. Hiervoor zal je een specifieke missie moeten uitvoeren om hier voorbij te geraken. Ook zal je items ontdekken op bepaalde plekken, wat er toch voor zorgt dat het gebruik van deze Hex’s een soort van verslaving wordt.

Alternatieve karakter uiterlijken
Erg leuk aan deze game is dat je elk karakter een ander uiterlijk kunt geven. Dit varieert van andere kleding tot aan een andere haarkleur. Zelfs accessoires zoals kettingen maar ook konijnenoortjes zijn aan je karakter toe te voegen. Dit is best goed uitgewerkt, aangezien zelfs de cutscenes in de game ook aangepast zijn met het uiterlijk dat je uitgekozen hebt. Deze verandering kan je aanbrengen door naar je huis te gaan en de juiste plek in huis op te zoeken.

Paar kleine minpuntjes
De game heeft hier en daar wel een paar minpunten. Zo vond ik dat je in het begin van de game gelijk in het diepe gegooid wordt. Uitleg voor bijvoorbeeld de battles zit wel in de game, maar een goede, uitgebreide tutorial hebben de makers achterwege gelaten. De battles zijn ook te ingewikkeld om zonder tutorial door te komen. Ook de grauwe setting van de game, welke ik in eerste instantie als positief ervaren heb zit in de hele game. Hier en daar had er wel iets kleurrijks verwerkt mogen zitten.