Dante's Inferno

Blood, sex and gore
Dante’s Inferno ademt ranzigheid. Vijanden te lijf gaan met je zeis gaat gepaard met veel bloed en gory finishes. Die vijanden verschillen per cirkel. Ze verschillen in grootte, sterkte en uiterlijk, wat altijd overeenkomt met de cirkel waar je je op dat moment bevindt. Zo zijn de vijanden van de 3e laag, ‘Gluttony’ (Vraatzucht), grote, vette, naakte gedrochten die je proberen op te eten wanneer je binnen handbereik komt. Sta je echter op een afstandje, dan mikken zij een flinke straal kots of diaree jouw kant op en geloof me, daar wil je niet onder staan.

Ook seks staat gedurende de hele game centraal. Waar het bij ‘Lust’ er natuurlijk expres dik bovenop wordt gelegd, zul je tijdens de rest van de game worden blootgesteld aan talloze borsten en geslachtsdelen van beide seksen. Nooit eerder speelde ik een spel die zo duidelijk 18+ was.

Heerlijk hacken en slashen
Het uitstekende level design, gaat gepaard met een prima besturing. Je kunt snelle combo’s uitvoeren die een beetje schade toebrengen, of langzamere combo’s, die een stuk krachtiger zijn. Daarnaast ben je in het bezit van een kruis, waardoor je ook nog beschikt over magische krachten. Komt bekend voor? Inderdaad, ook op dit gebied doet Dante’s Inferno hetzelfde wat God of War eerder al deed. Ook de puzzels, waarbij je vaak schakelaars moet omzetten en blokken moet verschuiven lijken klakkeloos te zijn overgenomen.

Dan zou ik nog bijna de QTE’s vergeten die Dante’s Inferno kent. Ook deze doen sterk denken aan God of War. Sterkere vijanden krijgen, naarmate je ze meer schade toebrengt, een tekentje boven hun hoofd, wat aangeeft dat je een finishing move kunt uitvoeren. Op dat moment kun je kiezen tussen ‘punish’ (straffen) of ‘absolve’ (vergeving van zonden). Afhankelijk van wat je kiest krijg je holy of unholy points toegekend. Unholy points maken je zeis krachtiger, holy points het magische kruis. Na het verzamelen van een bepaald aantal punten, gaan deze een level omhoog, waarna je weer krachtigere aanvallen kunt kopen en uitvoeren. Het kopen van die aanvallen doe je met zielen en die verdien je weer door vijanden te verslaan.

Heb jij God of War gespeeld, dan zul je er veel van in deze game herkennen. Toch heb ik me daar geen moment aan gestoord. Het werkt namelijk allemaal gewoon hartstikke goed! Lekker met je zeis om je heen zwaaien terwijl je bent omringt door een dozijn vijanden is en blijft gewoon tof en de speciale combo’s en abilities, die je kunt unlocken naarmate de game vordert, zorgen ervoor dat je altijd weer nieuwe manier krijgt voorgeschoteld om je tegenstanders mee te lijf te gaan.

Een lange weg
Dat Dante zich nu als dappere ridder opwerpt, staat lijnrecht tegenover het leven dat hij tot nog toe leefde. Tijdens zijn laatste Kruistocht heeft hij zich schuldig gemaakt aan alle 9 zonden die de hel beslaat. Op welke manier hij dat deed wordt duidelijk naarmate je dieper en dieper de hel in trekt. Je hebt gestolen, gemoord, bedrogen, gefraudeerd en het ergste van allemaal, mensen verraden.

Alleen door al je eigen demonen te verslaan kan je de ziel van Beatrice en uiteindelijk ook die van jezelf redden. Daarvoor moet je echter een verschrikkelijk lange weg bewandelen, vol dood en verderf, langdurige gevechten en soms lastige puzzels. Ik ben ruim 15 uur zoet geweest met Dante’s Inferno op de medium moeilijkheidsgraad en het overgrote deel daarvan heb ik ontzettend van deze game genoten. Andere momenten zal je in staat zijn om je controller uit het raam te keilen, vanwege het hoge trial en error gehalte. Zeker naarmate je wat verder in de game komt, zul je sommige gevechten opnieuw en opnieuw moeten beginnen, tot het je eindelijk lukt om alles en iedereen te verslaan zonder dood te gaan. De medium moeilijkheidsgraad zal je op momenten pushen om tot het uiterste te gaan, terwijl de easy mode weer veel te makkelijk is. Laat die daarom ook links liggen! De levensduur van Dante’s Inferno is zodoende aanzienlijk langer, zonder dat het gaat vervelen.



Rip-off
Dante’s Inferno wordt al vanaf dag 1 bestempeld als God of War rip-off. Ergens klopt dat ook wel, want wie die game ooit speelde, zal daar veel van herkennen in Dante’s Inferno. Maar rip-off klinkt zo negatief, terwijl ik deze game juist als zeer positief heb ervaren. Het verhaal van de 9 cirkels staat als een huis en het leveldesign waar dat mee gepaard gaat is geweldig. Tijdens het spelen zijn de graphics redelijk tot goed, maar de cutscenes die je af en toe te zien krijgt, zijn werkelijk schitterend.

Dante’s Inferno is niet erg origineel in wat het doet, maar is tegelijkertijd wel ontzettend goed in wat het doet. Komt puntje bij het paaltje, dan gaat het erom of je plezier beleeft aan het spelen van een game dat was voor mij zeer zeker het geval.