Borderlands

Review | 2 november 2009 - Een grote wereld, verschillende karakters om mee te spelen, honderden missies, honderdduizenden verschillende wapens en tientallen uren gameplay. Dit is wat 2K Games ons beloofd met Borderlands. Maakt de ontwikkelaar deze beloftes ook waar en weten zij deze ingrediënten samen te voegen tot een goede game?

Borderlands vertelt het verhaal van vier schatzoekers, die op zoek zijn naar 'the Vault'. In deze vault is namelijk geavanceerde 'alien' technologie aanwezig en velen willen deze als eerst bemachtigen. De uitverkorenen zouden zelfs geleidt worden door een engel, die hen de weg zal wijzen naar het beloofde land. Voor veel mensen is 'the Vault' niet meer dan een sprookje, maar toch gaan er schatzoekers op zoek naar deze mysterieuze plek.

Verhaal? Welk verhaal?
Nu je het verhaal weet, kan je deze ook meteen weer vergeten, want het lijkt er een beetje op dat Gearbox dit ook heeft gedaan. De missies staan echt los van het verhaal en af en toe komt 'de engel' wel even in beeld en probeert er een verhaal van te maken, maar verwacht hier niet veel van. De hoofdrol is hier echt weggelegd voor het schieten en het vinden van de verschillende wapens en schatten.

Let's get ready to rumble
Je begint het verhaal met het kiezen van je personage uit vier karakters. Je kan kiezen tussen een Hunter, Berserker, Siren en Soldier. Ieder van deze karakters heeft één 'action skill' wat aansluit bij zijn of haar personage. De Soldier zal een 'gun-turret'neer kunnen zetten als extra hulp, de Siren kan voor bepaalde tijd onsterfelijk worden, de Hunter kan gebruik maken van een vogel die je helpt en de Berserker kan een soort 'Rage mode' aanspreken, waarin hij met zijn vuisten de boel te lijf gaat. Buiten deze action skill heb je ook een skill tree, waarin je verschillende vaardigheden kan versterken. Hier moet je denken aan verhogen van je shield percentage of het langer duren van je action skill.

Om punten te verdienen om deze skills te upgraden moet je missies uitvoeren en dood en verderf zaaien, zodat je kan levelen. Je begint natuurlijk met level 1 en standaard wapens, maar gaandeweg zal je sterker worden en betere wapens vinden.

Deze missies zijn er in overvloed. In het begin van de game zal je maar een handjevol tot je beschikking hebben, maar hoe verder je komt, des te meer missies er beschikbaar komen. Ook al zijn er echt gigantisch veel missies, toch komt het veelal op hetzelfde neer en ging het mij op den duur een beetje vervelen. Maak zoveel mensen of dieren van kant, zoek dit voorwerp, leg explosies op een bepaalde plek. Je beleeft veel plezier aan de missies, maar mij bekroop op den duur toch het gevoel van eentonigheid. Dit gevoel werd voor een aardig deel dus veroorzaakt door het gemis van verhaal. Je krijgt het gevoel dat je een game aan het spelen bent die alleen bestaat uit losse missies.

Je hoeft verder ook geen vernieuwingen qua gameplay te verwachten. Borderlands is een solide first person shooter, die wat summiere maar aardige RPG elementen met zich meebrengt. Wat wel een leuke toevoeging is aan de game is: Second Wind. Is je energiemeter gezakt naar nul, dan ben je niet meteen dood, maar krijg je een aantal seconden de tijd om een vijand te doden. Lukt je dit, dan krijg je weer wat energie en kan je dus gewoon weer verder.

Wapens, veel wapens
Gearbox heeft ons honderdduizenden verschillende wapens belooft en ook al denk ik dat dit een beetje overdreven is, zijn er toch meer dan genoeg wapens te verzamelen. Er zijn pistolen, geweren, shotguns, SMG's, rocket launchers en sniper rifles, maar deze zijn in vele verschillende modellen. Ook zijn sommige voorzien van een 'elemental attack'. Denk hierbij bijvoorbeeld aan vuur en elektriciteit. Zo kan je met sommige wapens dus een vijand verbranden of zijn shield makkelijker wegvagen met behulp van elektriciteit. Je bent dus altijd op zoek naar weer een beter wapen. Deze kan je kopen in de daarvoor bestemde automaten, maar de meest exclusieve verdien je door het verslaan van vijanden en 'mission bosses'. Tevens vind je betere shields en upgrades voor je granaten.

Multiplayer of singleplayer?
Alles werkt in Borderlands. De besturing is soepel, de menus en het upgrade systeem is niet te complex en het speelt gewoon lekker weg. Alleen in de singleplayer is het beter om even voor een uurtje of twee te spelen en dan pas weer de volgende dag, daar eentonigheid de kop opsteekt. De AI van je vijanden is ook iets minder. Te veel blijven ze gewoon op een open plek staan, zonder maar even dekking te zoeken.

Waar het spel echter beter tot zijn recht komt is in de co-op multiplayer. Samen met drie andere vrienden kun je dan de missies afwerken. Hier kan je er voor kiezen om echt samen te werken en dus ook de wapens te delen die je vind. Wil je het echter over een andere boeg gooien, dan kan je ervoor kiezen om ieder voor zichzelf te laten spelen en zoveel mogelijk de beste wapens weg te kapen voor iemand anders dat doet. Beide manieren om te spelen geeft Borderlands een extra boost die je in de singleplayer absoluut niet hebt. Het gemis aan verhaal en de niet erg gevarieerde missies doen er dan niet zoveel toe. Je bent gewoon meer bezig met je teamgenoten en dan heb je toch geen tijd voor een verhaallijn.

Een gewaagde keuze
Gearbox heeft in de loop van het ontwikkelen gekozen om de grafische stijl te veranderen van Borderlands. Na eerst te zijn begonnen met een meer realistische aanpak, werd er toch op een gegeven moment gekozen om dit te schrappen en te kiezen voor een 'cell-shaded' look, die overeenkomt met Prince of Persia. Dit vind ik erg gewaagd. Deze stijl wordt namelijk niet door iedereen gewaardeerd. Of je vindt de stijl geweldig, of je vindt het echt drie keer niks, er is geen tussenweg.

Persoonlijk heb ik totaal geen probleem met deze stijl en ziet alles er goed uit. Alles is netjes gedetailleerd en ook de animaties zijn prima. Wel had ik graag wat meer variatie gezien in de vijanden. Je ziet steeds dezelfde vijanden terug en bestaande karakters worden gerecycled naar een ander formaat. Zo zijn er skags, dit zijn viervoetige monsters, en die zijn in welp, volwassen, spitter en badass variatie. Het is vrijwel dezelfde karakter, alleen in verschillende grote en met een kleine variatie. Wat meer daadwerkelijk andere vijanden had van mij wel gemogen. Ook de omgevingen zijn soms een beetje kaal. Ja ik weet dat het een soort post-apocalyptisch landschap moet voorstellen, maar ook hier kan je iets meer mee doen dan wat hier wordt tentoongesteld.