Lips: Number One Hits

Review | 1 november 2009 - Na lang wachten kon ik eindelijk Lips: Number One Hits uitproberen. Hij lag hier al een tijdje in het folie, maar ja, een game als Lips speel je natuurlijk niet alleen. Stiekem moet ik echter bekennen dat ik met de originele Lips wel eens op een foute ochtend alle gordijnen en ramen dicht heb gedaan en luid mee heb geschreeuwd met Haddaway’s What is Love. Toch valt dat soort badjashumor in het niet bij een gezellige Lips party met vrienden (en vrouwelijk schoon natuurlijk).

Eigenlijk kan je een game als deze maar op één criterium beoordelen: Het ‘partygehalte’. Vele reviewers hebben het originele Lips afgekraakt vanwege het gebrek aan een complete singleplayer ervaring en andere onbelangrijke futiliteiten. Een karaokegame speel je natuurlijk niet om het verhaal, of de graphics; dit soort games zijn gemaakt voor feestjes, en vanuit dat kader ga ik deze game dan ook reviewen.

Klein maar fijn
De cruciale vraag is dus of je met dit tweede deel uit de Lips-saga niet voor schut staat. Gelukkig kan ook deze uitbreiding zich prima meten aan PlayStation’s Singstar. Microsoft heeft enkele belangrijke wijzigingen doorgevoerd die zorgen voor een aangenamer speelervaring. Zo staat je Xbox Live avatar nu centraal tijdens het zingen. Natuurlijk is dit niet zo’n enorm baanbrekende verandering, maar aardig is het wel. De menu’s zijn een stuk minder omslachtig en ook mooier vormgeven. Zo is het ‘Zing-menu’ nu een stuk overzichtelijker omdat er maar vijf songs per rij staan. Het browsen door de menu’s voelt ook een stuk beter aan en gaat ook aanzienlijk sneller. Dit soort kleine verbeteringen zijn natuurlijk wel leuk, maar waar het echt om gaat zijn natuurlijk de hitnummers. Zie hier de 40 nummers die de game met zich meebrengt.

Zoals de titel van de game al doet vermoeden zijn het dus allemaal nummer één hits die vooral een breed publiek aanspreekt. Er is duidelijk op zeker gespeeld met artiesten als Coldplay, Black Eyed Peas en Rihanna. Daarnaast zijn ook Nickelback, Tokio Hotel en MC Hammer van de partij. Mijn persoonlijke favoriet in deze game is toch wel Aqua met Barby Girl, ook al komt Karma Chameleon van de Culture Club daar snel achteraan. Ja, ik weet het, erg fout. Hoe dan ook, er is voor ieder wat wils.

Het totaal van te beluisteren nummers komt met deze uitbreiding op 215. Met een code die je gratis bij het spel krijgt kan je 5 nummers downloaden om zo toch een beetje je muziekcollectie een persoonlijk tintje te geven. Tel hier de originele Lips bij op en je komt toch al snel op een hele ruime selectie. Overigens is deze uitbreiding stand-alone; Lips zelf heb je in principe niet nodig.

Geklooi
Stel nou dat je wel het originele Lips hebt, en een nummer van de oude Lips wil spelen terwijl je Number One Hits in je Xbox 360 hebt zitten. Een logische situatie, maar toch heeft Microsoft hier niet genoeg rekening mee gehouden. Waar je op de PlayStation heel makkelijk van schijfjes kan wisselen, gaat dat op de 360 een stuk lastiger. Je moet eerst een van de songs uit de originele Lips aanklikken (welke niet eens voorzien zijn van een cover) en daarna de andere CD erin doen, waarna het laadscherm verschijnt dat eventjes te lang stil blijft staan. Wanneer je klaar bent met zingen moet je direct weer Number One Hits er in doen, want er wordt blijkbaar niks op de harde schijf opgeslagen. Een beetje zonde, want Rock Band heeft laten zien dat dit een stuk effectiever opgelost kan worden.



Bij het zingen zelf zijn ook een paar kleine dingen veranderd. Zo zijn er meer momenten waarop je de beat moet aangeven en zijn de speciale moves een stuk beter in beeld gebracht. Verwacht echter niet teveel verandering, want het oeroude systeem met de steeds opvullende zangmeter is nog altijd aanwezig. Ach ja, waarom zou je ook iets veranderen dat wel goed werkt?

Na-na-na-na-na-náááá
Eén van de grootste minpunten van Lips, maar ook van Singstar, is het feit dat je kunt neuriën en zodanig vaak meer punten haalt dan die ijverige, ietwat te vrouwelijk geklede mede-partyganger. Microsoft heeft met patches dit probleem proberen te verhelpen, maar uit een steektest bleek al snel dat men met neuriën het een stuk gemakkelijker heeft dan met meezingen. Natuurlijk kan je hier zelf wel sancties op gaan leggen, maar dat neemt niet weg dat Microsoft er niet in geslaagd is om er iets aan te doen.



Uiteindelijk zorgen de RPG-elementen (je kunt nog altijd stijgen in level enzo…) en de vele Achievements (ook al is het bij lange na niet 1000 punten) ervoor dat ook deze game een behoorlijke, zeg maar onuitputtelijke replaywaarde heeft. Jammer genoeg zijn de laadtijden soms net wat te lang, wat vanzelfsprekend irritatie kan veroorzaken in combinatie met teveel bier. Toch is Lips: Number One Hits een toffe game, maar dat neemt niet weg dat de game veel toffer had kunnen wezen.