The Beatles: Rock Band

Review | 11 september 2009 - Soms stellen die vermaledijde uitgevers je als reviewer voor lastige dilemma’s. Dit is ook het geval bij The Beatles: Rock Band. Want wat is deze game nou? Is het een stukje Beatles geschiedenis en moet je het meer beschouwen als memorabilia voor de fan, of is het een serieuze game zoals de vorige Rock Band delen en de Guitar Hero serie is? Na lang ‘Can’t Buy Me Love’ gespeeld te hebben, heb ik maar besloten dat deze game beide is. Een mooi stukje Beatles geschiedenis en ook een uitstekende game. Waar The Beatles in ‘Can’t Buy Me Love’ zongen dat ze verteld wilden worden dat het meisje dingen wil die niet met geld te koop zijn, moet je voor The Beatles: Rock Band wel centjes neerleggen, maar het gevoel dat de game je geeft is echt niet te koop.

Geweldige stijl
Als je de E3 persconferentie van Microsoft hebt gezien, dan ben je bekend met het geweldige introductiefilmpje. Je ziet John Lennon, Paul McCartney, Ringo Starr en George Harrison van het begin van hun carrière, in de Cavern Club, tot aan het einde van hun carrière, toen ze vooral tijd doorbrachten in de studio aan Abbey Road. De stijl van de game is door ontwikkelaar Harmonix perfect gekozen, het is geen realistische stijl, maar het houdt het midden tussen echt cartoony en meer realistisch getekend. Het weet de sfeer perfect neer te zetten, The Beatles voelen door de stijl veel echter, de game ziet er echt fenomenaal uit en ook het jaren ’60 sfeertje had niet beter neergezet kunnen worden in een andere stijl.

Je ziet gedurende de game The Beatles zelf ook veranderen, tijdens hun optredens in de Cavern Club zijn het eigenlijk nog maar jochies, maar bij de Abbey Road nummers zie je duidelijk veel meer volwassenheid. De optredens die daartussen zitten, zoals bij de Ed Sullivan show, in het Shea Stadium en in Budokan, weerspiegelen de belangrijke momenten uit de carrière van The Beatles. Tijdens de optredens gooit Harmonix je niet direct in het nummer, maar laten ze eerst de opkomst zien van The Beatles, compleet met gillende meisjes. Erg slim gedaan. Het is alleen jammer dat al die meisjes er, zelfs in Japan, hetzelfde uitzien.

Dreamscapes
Helemaal geweldig zijn de 20 verschillende dreamscapes in de game, veel van de nummers van The Beatles namen ze op in de Abbey Road studio en zeker in hun latere carrière waren optreden zoals in het Shea Stadium zeldzaam. Om dan de helft van de nummers in de game in de Abbey Road studio te laten plaats vinden is ook een beetje saai en dus bedacht Harmonix de dreamscapes. Dit zijn psychedelische werelden waar je tijdens het nummer mee naar toe genomen wordt. Voor een nummer als ‘Yellow Submarine’ is het natuurlijk overduidelijk hoe een dreamscape eruit ziet. Je gaat met de Beatles mee onder water en ziet hun gele onderzeeër langsvaren. Voor het nummer ‘I Am The Walrus’ worden alle vier de Beatles in pakken gehesen van walrussen en spelen ze zo hun nummer. Ieder van de 20 dreamscapes is weer anders, maar ze zijn allemaal even spectaculair en schitterend vorm gegeven. Een dikke pluim voor Harmonix, want zowel met de grafische stijl van de game als de dreamscapes weten ze precies de juiste toon te zetten.

Beatles, Beatles, Beatles
Zoals je mag verwachten van een game die The Beatles: Rock Band heet draait de game van begin tot eind om The Beatles. In de Guitar Hero serie is de game die slechts om 1 band draait geen onbekend fenomeen, maar daar stonden naast Aerosmith, Metallica en Van Halen altijd andere artiesten op de songlist. The Beatles is echter een compleet ander verhaal, die kunnen makkelijk alleen een hele game dragen. Met de 45 nummers die je op de disc meegeleverd krijgt is dat al wel bewezen, nog nooit leverde 1 band zoveel nummers aan een game. Dit zijn dan ook nog eens nummers die stuk voor stuk leuk zijn om keer op keer te spelen. Bij de vorige Rock Band en Guitar Hero games koos ik vaak een vaste setlist van een nummertje of zes, die ik keer op keer speelde, maar bij The Beatles: Rock Band kan ik vaak geen keuze maken. Wordt het ‘Helter Skelter’, ‘Can’t Buy Me Love’, ‘Boys’, ‘Ticket To Ride’, ‘Eight Days A Week’ of toch een van die andere 40 nummers. Voor fans van de groep zal de setlist een feest zijn en zelfs als je geen diehard fan bent, zul je al gauw merken dat je vrolijk aan het meezingen bent met de nummers. De meeste zul je namelijk echt wel kennen. Een nummer kiezen wordt binnenkort nog veel moeilijker, want voor de Xbox 360 is ‘All You Need Is Love’ al te downloaden en Harmonix heeft al bekend gemaakt dat de albums ‘Abbey Road’, ‘Sgt. Pepper’s Lonely Heart Club Band’ en ‘Rubber Soul’ als volledige download aangeboden zullen gaan worden. Het zou mij niet verbazen als uiteindelijk alle Beatles albums te downloaden zullen zijn.



Instrumenten
Een zichzelf respecterende game rond The Beatles kan natuurlijk niet zonder de instrumenten van de band. Harmonix heeft de Hofner bas gitaar van Paul McCartney, de Rickenbacker 325 van John Lennon, de Gretsch Duo Jet van George Harrison nagemaakt en de drumkit is gebaseerd op de Ludwig drums van Ringo Starr. Voor het pakket met de drums, een gitaar, een microfoon, microfoonstandaard en de game tel je maar liefst € 200 neer. Dan moet je nog de andere twee gitaren los aanschaffen voor meer dan € 100 per stuk. Een duur grapje. De instrumenten zijn wel erg mooi vormgegeven en ze voelen zo echt aan als dat kan met een plastic gitaar. Overigens kun je de game ook gewoon spelen met je oude Rock Band, Guitar Hero of andere Rock Band compatible instrumenten spelen.

Zeldzame filmpjes en foto’s
Een game over een band kan natuurlijk niet zonder info over de geschiedenis van de band. Harmonix beperkt zich niet tot het weergeven van de carrière van The Beatles via het verhaal, maar heeft ook ruim 100 foto’s en 6 zeldzame filmpjes aan de game toegevoegd. Onder de filmpjes bevindt zich de originele opname van de kerstgroet van The Beatles die verzonden werd naar alle leden van de fanclub. Ook kun je een filmpje bekijken van The Beatles in een trein in Amerika waarin ze met koptelefoons van de aanwezige TV verslaggevers zitten te klooien en er is een opname dat ze aan het oefenen zijn voor hun optreden tijdens de Ed Sullivan show.

The Beatles: Rock Band als Beatles geschiedenis
Ik denk dat het wel duidelijk dat The Beatles: Rock Band een mooi stukje Beatles geschiedenis is, Harmonix heeft echt zijn best gedaan om de game van begin tot eind een unieke feel mee te geven en dat is ze meer dan gelukt. De verhaallijn, de dreamscapes, de vrij te spelen foto’s en filmpjes, de setlist, de instrumenten, alles ademt Beatles. Het is echter wel op zo’n manier gedaan dat ook mensen die net per se fan zijn van The Beatles erg veel plezier gaan beleven aan de Beatles sfeer. Het is leuk dat de game een mooi stukje Beatles historie is, maar het is en blijft een game. Als The Beatles: Rock Band als game niks waard is, dan helpt die Beatles sfeer ook weinig. Grote vraag is dus, is The Beatles: Rock Band ook een goede game?