Eat Lead: The Return of Matt Hazard

Review | 18 maart 2009 - Volgens de trailers en persberichten beloofde Eat Lead: The Return of Matt Hazard een humoristische third-person shooter te worden. Vol verwachting, want een beetje humor in een spel is nooit weg, stopte ik de disc in mijn Xbox 360. Erg blij werd ik er niet van. Er zit gerust een behoorlijke dosis humor in het spel maar dat is dan ook het enige lichtpuntje want verder is het eigenlijk behoorlijk eentonig. Op zich heel erg jammer want het idee is best goed, maar als het wat beter uitgewerkt zou zijn was het een goede game geweest.

Vergane glorie
Het spel draait rond de actieheld Matt Hazard wiens carrière behoorlijk in het slop is geraakt. Na enkele succesvolle actie games besloot de beste man om een soort franchise van zijn naam te maken waardoor hij onder andere in een kart game en een paintball game schitterde. Al deze games werkten behoorlijk averechts voor zijn carrière en hierdoor komt de held niet meer aan de bak in game land. Helaas voor Marathon Software, zijn werkgever, heeft hij een contract voor het leven getekend. Ze kunnen hem niet zomaar buiten werken tot het bedrijf een nieuwe directeur krijgt. Deze helpt hem weer aan het werk in een nieuwe actie game met als doel hem te vermoorden. De directeur blijkt namelijk een geflipte gamer te zijn die alle games vroeger kon uitspelen behalve de games van de Matt Hazard serie en dat irriteert hem mateloos.

Game in een game
Eigenlijk speel je dus een game in een game wat best een grappig concept is. Als Matt Hazard loop je rond in een spel waarin je alle oude vijanden van zijn vorige spellen tegenkomt waardoor je te maken krijgt met cowboys, zombies, Russische militairen, robots en ga zo maar door. Behoorlijk cliché dus maar het is ook de bedoeling van de makers om lekker over the top te gaan. Gedurende het spel word je echter behoorlijk dwars gezeten door iemand die steeds de code van het spel aanpast waardoor omgevingen veranderen en tegenstanders opeens opduiken. Gelukkig voor jou is er de onbekende QA die aan jouw kant staat en ook de code aanpast in jouw voordeel. Samen probeer je uit te vinden wie er bezig is om je het leven zuur te maken wat gepaard gaat met grappige dialogen tussen Matt en QA.

Shooter
Het spel is een third-person shooter van een bedenkelijk niveau. Het spel speelt heel erg repetitief; steeds een berg tegenstanders vermoorden, naar de volgende omgeving lopen en opnieuw een berg tegenstanders doden. Meer is het niet, weinig variatie in gameplay dus. Alleen de eindbazen moet je doden door middel van een quick-time event. Echter heb je genoeg tijd om op de juiste knoppen te drukken wat ook dit gedeelte niet erg uitdagend maakt. Het schieten is ook behoorlijk irritant, je kunt de tegenstanders in een keer doden door ze door hun hoofd te schieten wat best lastig is natuurlijk. Om ze te doden moet je ze soms wel vijf keer raken wat haast niet te doen is als er acht man op je af komen rennen. Verder zijn de wapens niet erg krachtig, zo heb je een granaatwerper waarvan je tegenstanders niet erg onder de indruk zijn omdat het bijna geen schade bij ze veroorzaakt. Tevens kun je slechts twee wapens tegelijkertijd meedragen en een kleine hoeveelheid munitie wat ervoor zorgt dat je vrij snel door je munitie heen bent. Wanneer je de vijanden dan eenmaal te grazen hebt genomen veranderen ze in een blauw wolkje spelcode wat Matt absorbeert. De code zorgt ervoor dat je upgrade meter gevuld wordt zodat je je wapen voor een korte tijd kunt upgraden. Je kunt kiezen uit twee upgrade mogelijkheden namelijk ijs of vuur. Met ijs bevries je je tegenstanders zodat je ze eenvoudig kunt killen en met vuur zet je ze in vuur en vlam waardoor hun health snel zal afnemen. Deze upgrade maakt je wapens dus wel sterker maar is het eigenlijk ook weer net niet. In vergelijking met andere shooters voelt het allemaal wat houterig en onnatuurlijk aan waardoor het spel een beetje stroperig speelt.