Fallout 3

Keuzes, keuzes, keuzes
Zo komen we uit bij de gameplay van Fallout 3. Als ik dit in één woord zou moeten samenvatten, zou ik waarschijnlijk gaan voor “gevarieerd.” Fallout biedt namelijk veel keuzes en dit begint al bij het menu. Een voordeeltje voor de consoles is namelijk dat de optie action mapping aanwezig is. Iets wat vanzelfsprekend is voor PC-gamers, maar een feature die je lang niet altijd terugziet in consolegames. De optie tot het kiezen van welke knop welke actie heeft is echter nooit weg. Meer opvallende zaken zijn daarentegen dat je kunt kiezen tussen het stealthy oplossen van problemen, of een aanpak waarbij je meteen je Fat Man tevoorschijn tovert (wat overigens een mini nuke launcher is, voordat er rare misverstanden ontstaan). Het brengt ook enige creativiteit met zich mee, omdat je op verschillende manieren iemand om kunt brengen. Een ander voorbeeld is namelijk om je stealth te gebruiken en een handgranaat in iemands broekzak verstopt. Het effect zal vervolgens aardig voor zich spreken.

De game heeft verder de optie tussen first- en thirdperson view te wisselen, wat een feature is die aantoont dat keuze niet altijd goed is. Waar alles in first-person prima oogt en haast alles lekker werkt, is third-person nog steeds een no-go. Het voegt weinig tot niets toe en ziet er wat matig uit voor een game als dit. Naast het feit dat het loopje raar oogt, is het ergste dat het zicht vaak belemmerd wordt. Een klein voordeeltje is dat je de vele verschillende pakjes die je aan kan trekken ook eens kan bewonderen, maar verder is het raadzaam om de game lekker in first-person te blijven spelen.

V.A.T.S.
Ook op het gebied van combat stelt Fallout je in staat een keuze te maken. Zo kun je de game spelen als een gewone FPS, maar heb je ook de beschikking over het V.A.T.S. systeem. Dit zorgt voor een semi-turnbased type gameplay, waarbij de game kort pauzeert. Tijdens deze pauze kun je het doelwit kiezen en het lichaamsdeel selecteren waar jij je wapen op wilt leegschieten. Dit klinkt makkelijk, maar Bethesda heeft twee factoren ingevoerd die het allemaal wat meer gebalanceerd maken. Zo heb je maar een aantal attackpoints, dus zul je maar een paar schoten tegelijk kunnen vuren waarna je een tijdje geen gebruik meer kunt maken van V.A.T.S. totdat deze punten weer aangevuld zijn. De andere factor is de accuracy. Als je op het hoofd schiet verricht je weliswaar meer damage, maar de kans is vaak kleiner om het hoofd te raken dan bijvoorbeeld de torso. De accuracy staat ook direct in verband met de afstand tot de vijand en of er objecten voor het doelwit staan of niet.

Het alternatief is gewoonweg knallen in first-person view, waarbij je op de geteste consoleversies met de linkertrigger een beetje inzoomt, stabieler kan kijken en je beter kunt richten. Dit is bij veel wapens en vijanden ook nodig, omdat het richten niet altijd even fijn werkt naar mijn ervaring. Dit ligt echter ook aan de (snelheid van de) vijanden, die het je overigens vooral moeilijk maken door steeds naar je toe te komen en veel te bewegen, het wapen dat je gebruikt en de skill die je daarvoor hebt. Vijanden reageren soms nog wel eens tam op schoten en zullen meestal pas iets laten merken als je een lichaamsdeel na een paar schoten geheel de vernieling in hebt geholpen. Het werkt dus minder dan in een doorsnee FPS, maar Fallout 3 is dan vooral ook een RPG. Bovendien werkt het V.A.T.S. erg goed als je het eenmaal door hebt. Het neemt niet veel tijd in beslag waardoor het tempo van de combat hoog genoeg blijft en de zeer korte slow-motion filmpjes tussendoor blijven geweldig om te zien. Vooral met de perk “bloody mess” (later meer daarover) bleef ik de neiging houden V.A.T.S. te gebruiken om al de ledematen, hoofden en het nodige bloed rond te zien vliegen op m’n scherm.



Minigames
Naast de algemene gameplay zitten er nog een paar minigames in Fallout. De voornaamste twee zijn lockpicken en terminals hacken. Lockpicken gaat vrij eenvoudig waarbij je met een bobbypin de juiste hoek moet uitzoeken om vervolgens kracht te zetten met een schroevendraaier zonder dat de bobbypin breekt. Het hacken van terminals kan ietsje lastiger zijn omdat je een wachtwoord moet kiezen uit verschillende woorden. Je hebt hiervoor vier pogingen waar bij iedere poging vermeld staat hoeveel letters er overeenkomen met het wachtwoord.