Fallout 3

Mensen beledigen
Een mooi bruggetje naar de dialogen in de game, want brutaal zijn is iets wat je uitgebreid kan doen in Fallout 3. De game geeft je de keuze om goed of juist slecht te zijn en dat gebeurt ditmaal niet op een brave Oblivion manier. Je bent goedgebekt en niet bang om het woord ‘fuck’ in de mond te nemen. Het levert af en toe erg leuke gesprekken op waarbij je mensen op, hoe ironisch het ook klinkt, leuke manieren kunt beledigen. Naast de gesprekken bepalen vooral de gebeurtenissen die jij kan beïnvloeden of je goed of slecht bent. Je krijgt namelijk karma voor je daden en dit heeft ook enigszins invloed op de game. Zo zat een radio DJ me op het ene moment nog zwart te maken, om me na een aantal goede daden weer de hemel in te prijzen. Dit zorgt voor leuke details en over het algemeen zijn de keuzes die je hebt tussen goed en kwaad prima uitgewerkt. Het draagt bij aan de wil om het spel nog eens uit te spelen en dat is het belangrijkste resultaat wat zo’n systeem kan leveren.

Graphics
Het moest er een keer van komen, maar het woord is dan toch gevallen: Oblivion. Fallout 3 lijkt in veel opzichten op deze RPG. Dit is niet iets vreemds, want beide games zijn gemaakt door dezelfde ontwikkelaar en draaien op dezelfde engine. Waar The Elder Scrolls IV: Oblivion grafisch nog indrukwekkend was toen deze net uitkwam, merk je in Fallout dat dezelfde graphics tegenwoordig alweer enigszins gedateerd zijn. Je krijgt er een ontzettend sfeervolle, grote en open wereld voor terug, maar men kan niet aan het feit voorbij gaan dat de engine op grafisch gebied niet de meest geweldige creaties meer voortbrengt. Nou scoort de game nog ruim voldoende voor zijn looks met als hoogtepunt de explosies, maar vooral het verdwijnen van objecten en sporadische problemen met het inzoomen op NPC’s die je aanspreekt, zijn opvallend.



Deze oneffenheden zijn vooral erg jammer in dit spel, want heel af en toe verstoort dit de sfeer. Dat is namelijk wel een gegeven waarmee Fallout zich kan meten met de besten. De stijl die in de game wordt neergezet is een mix van verwoeste, wat futuristische gebieden met de feelgood aspecten uit de jaren 50. De muziek zorgt haast ook weer voor een ironisch tintje en is, net zoals veel factoren in Fallout 3, in het bezit van subtiele humor. Een voorbeeld is de tune die je keer op keer op je radio krijgt voorgeschoteld en welke de zin bevat: ‘’I don’t want to set the world on fire.” Daarnaast zul je a la Bioshock een hoop posters en reclame tegenkomen van producten die aangeprezen worden. In het eerste uur van de game heb ik zelfs een aantal minuten zitten staren naar een bord boven een fonteintje waar steeds andere oneliners op verschenen. Deze zijn lekker droog en humor in de vorm van propaganda als “procreation is your civic duty” en “Lying, congressional style” kan ik persoonlijk erg waarderen. Al met al is de sfeer één van de sterke punten in de game.