Castle Crashers

Review | 25 september 2008 - Begin 2007 vertaalde het dynamische duo van The Behemoth het flashspelletje Alien Hominid naar Xbox LIVE Arcade. De game werd een groot succes en groeide al snel uit tot één van de meest gewaardeerde Xbox LIVE Arcade games. Recensies waren stuk voor stuk niets dan lovend over het unieke stijltje dat perfect matchte met de knotsgekke actie. Inmiddels zijn we alweer dik anderhalf jaar verder en heeft The Behemoth weer een nieuwe game paraat: Castle Crashers. De grote vraag is nu natuurlijk of men er ook dit keer in is geslaagd een topper af te leveren.

Zodra je Castle Crashers voor de eerste keer opstart, valt meteen de sterke gelijkenis met Alien Hominid HD op. Castle Crashers kent dezelfde cartoony-achtige tekenstijl als Alien Hominid HD, in combinatie met dezelfde knotsgekke humor. Op elke centimeter van het scherm is wel iets aan de hand, van deftig geklede prinsessen tot angstige uilen die al schijtend uit de boom vallen. Dit is dan ook meteen het eerste punt van kritiek over de game: jouw mening over Castle Crashers is geheel afhankelijk van het soort humor waar je van houdt. Zie jij de lol niet in van dieren die al schijtend over het scherm rennen, dan is Castle Crashers hoogstwaarschijnlijk niet aan jou besteed.

Het verhaal achter Castle Crashers doet sterk denken aan dat van oude klassiekers, zoals Super Mario. Tijdens een uitgebreid middeleeuws diner wordt het kasteel plotseling overvallen door een groep kwaadwillige barbaren. Ze ontvoeren maarliefst vier prinsessen en het is jouw taak om ze veilig en wel terug te brengen naar het het kasteel. De singleplayer is opgedeeld in verschillende stukken, waarbij ieder level op een compleet andere manier is aangekleed. De opzet van een level is over het algemeen vrij standaard: je komt het scherm binnen, vecht tegen een aantal zwakke vijanden, gevolgd door een vlaag nieuwe, sterkere vijanden. Tenslotte sta je aan het eind van het level oog in oog met een eindbaas. Echter, hoewel deze er meestal zeer gevaarlijk uitzien, zijn ze meestal het makkelijkste onderdeel van een level. Zodra je eenmaal hebt uitgevonden hoe je schade bij ze kunt aanbrengen, is het een kwestie van aanvallen ontwijken en op het juiste moment op de juiste plek aanvallen. De normale vijanden vormen echter een veel grotere bedreiging, aangezien zij met veel grotere getalen zijn. Er hoeft maar één vijand achter je te komen en je bent zo goed als kansloos. Dit brengt ons meteen bij mijn tweede punt van kritiek.

Het verleden heeft al meerdere malen bewezen dat zogenaamde 2D side-scrollers en grote hoeveelheden vijanden in beeld geen goede combinatie zijn. In het begin vormt dit nog geen al te groot probleem, aangezien het aantal vijanden in beeld op dat moment nog redelijk beperkt blijft. Daarna, echter, is het soms moeilijk om onderscheid te maken tussen jouw personage en de andere vergelijkbare ridders wanneer je volledig omsingeld bent. Ook komt het vaak voor dat je doelen mist, doordat je net een paar pixels hoger staat dan de bedoeling is. Het is vantevoren erg moeilijk in de schatten op welke hoogte je nou precies moet staan om aan te vallen. Vooral bij eindbazen is dit erg vervelend, aangezien dit het verschil tussen leven en dood kan betekenen bij het ontwijken van aanvallen.

Qua speelduur zit het wel goed met Castle Crashers. Hoewel de singleplayer zelf slechts een paar uur duurt, betekent dat niet dat je de game dan al van je hardeschijf af kunt gooien. Aan het begin van de game krijg je de mogelijkheid om te kiezen uit vier verschillende ridders. Iedere ridder heeft zo zijn eigen specialiteiten en magische krachten. Tijdens het spelen verdien je punten, waarna je eens in de zoveel tijd een level omhoog zult gaan. Hierbij krijg je een aantal punten toegekent die je kunt gebruiken om bepaalde vaardigheden te verbeteren. Hiermee kun je onder andere nieuwe krachten vrijspelen of extra combo’s verdienen. De speler wordt op deze manier aangezet om net zo lang door te spelen totdat alle vaardigheden volledig zijn ontwikkeld. Tevens liggen er allerlei wapens verborgen in het level, waar je de eerste keer makkelijk overheen kijkt. Ook is het nog mogelijk om extra personages vrij te spelen.
Een ander belangrijk aspect uit Castle Crasher is natuurlijk de multiplayer. Het is mogelijk om zowel lokaal als via Xbox LIVE met maximaal vier personen tegelijk te spelen. Iedere speler houdt gewoon zijn eigen savegame bij, waardoor het ook in de multiplayer mogelijk is om te levelen. Een groot voordeel hieraan, is dat je niet per se gebonden bent aan de singleplayer om content vrij te spelen. Verder is er ook nog een PvP-multiplayer aanwezig, waarbij spelers het tegen elkaar op kunnen nemen met hun personages, die ook hier weer punten verdienen.