Soul Calibur IV

Review | 19 augustus 2008 - Het vechtgenre is niet meer wat het geweest is sinds de komst van Soul Calibur. Soul Calibur bracht een heel andere manier van vechten die menig gamer goed beviel. Momenteel is de Soul Calibur-franchise reeds aan zijn vierde deel toe, Soul Calibur IV, wat meteen ook het eerste next-gen Soul Calibur-game is. Na Soul Calibur III, die exclusief voor de PlayStation 2 verscheen, is het een tijd lang stil geweest rondom een vervolg, maar sinds deze zomer kunnen we weer aan de slag met zwaarden om onze rivalen een kopje kleiner te maken. Heeft Namco de tijd goed kunnen gebruiken om een prachttitel af te leveren voor de Xbox 360 en PlayStation 3?

Who do you chose?
In Soul Calibur IV kan je aan de slag met tal van bekende maar ook nieuwe personages in de Soul Calibur-reeks. Naast vertrouwde personages zoals Maxi, Voldo en Kilik maken ook twee nieuwe personages hun opwachting in Soul Calibur IV. Hildegard von Krone en Algol, de maker van de zwaarden Soul Calibur en Soul Edge, zijn gedurende de game vrij te spelen en tevens is Algol de eindbaas in Soul Calibur IV. Speciaal voor deze titel hebben vijf gespecialiseerde manga-artiesten elk een bonus-personage gecreëerd die je kan vrijspelen, enkele hiervan zijn Angol Fear, Ashlotte en Shura. Als “special guests” zijn ook in elke versie twee Star Wars-personages beschikbaar, namelijk : Darth Vader (PlayStation 3), Yoda (Xbox 360) en The Apprentice uit Star Wars: The Force Unleased. Het maakt op zich niet veel uit welke versie je kiest aangezien later beide versies het andere Star Wars-personage krijgen.

Uiteraard heb je ook de kans om zelf een personage te maken en volledig naar jouw smaak aan te passen. In het “Character Creation”-scherm kun je ofwel een bestaand personage uitrusten met nieuwe kledij en wapens of een gloednieuwe vechter of vechtster leven in blazen. Je hebt ontzettend veel keuze waardoor je vrijwel alles van boven tot onder kan aanpassen. Echter moet je goed letten op de samenstelling van je personages. Als je de focus legt op het aanvallen, heb je de kans dat de levensbalk van jouw personage tijdens een gevecht maar half gevuld is waardoor je sneller dood gaat. Een voordeel is natuurlijk dat je met een paar slagen jouw tegenstander al snel een kopje kleiner hebt gemaakt.

Nogal saaie verhaallijn, maar pittige arcade
Het is zeer leuk dat Soul Calibur IV leven geeft aan een verhaallijn, maar toch is het niet wat het moest zijn. Elk personage, zo’n 33 vechters in totaal , hebben elk een verhaal, maar dit verhaal bevindt zich wederom snel op de achtergrond. De focus staat vooral op het vechten en het maken van prachtige combo’s waardoor je al snel vergeten bent dat er een verhaal is. Ook is het verhaal grotendeels voor elk personage op dezelfde manier opgebouwd. Wel worden ontzettend mooie cut-scenes weergegeven die het verhaal vertellen. Op “normal” speel je de verhaallijn al gauw op een kwartiertje uit zodat je merkt dat je tegenstanders niet al te sterk zijn. De arcade-modus daarentegen is heel andere koek . De gevechten zijn leuk, maar naarmate je naar een hogere stage gaat, wordt het moeilijker en moeilijker. Doch zijn ze beide zeer snel uit te spelen wat eigenlijk toch jammer is.

De “langste” modus die zeker het spelen waard is, is de “Tower of the Lost Souls”. In deze toren moet je eerst 20 etages stijgen door vijanden en eindbazen te verslaan. Wanneer je de twintigste etage gehaald hebt, kun je kiezen om aan één stuk te dalen en zien hoever je raakt zonder dood te gaan. Op elke verdieping zijn schatten te verdienen door je vijanden op een bepaalde manier te verslaan. Deze schatten variëren van wapens tot nieuwe kledij. Deze modus is naar mijn mening één van de beste modi die in Soul Calibur IV te vinden is.