Battlefield: Bad Company

Enorme levels
Een tweede innovatie in de single player is de vrijheid en weidsheid die de levels van Battlefield Bad Company je bieden. Nou moet je vrijheid niet zien als de mogelijkheid om iets op zes verschillende manieren op te lossen, maar wel om er op zes verschillende manieren te komen. De levels zijn vergelijkbaar met de multiplayer levels van de PC games uit de Battlefield serie. Grote, weidse omgevingen met veel mogelijkheden en paden. Gemiddeld krijg je in één level tussen de vijf en zeven opdrachten. Het begint bijvoorbeeld met het uitschakelen van een bezinedepot, zodat je later een aantal trucks de weg af kunt snijden om zo makkelijker een dorp in te nemen. Ieder level is bezaaid met bergen, dorpjes, wegen, bomen, bruggen en meer denkbare obstakels. Ook de variëteit in levels is behoorlijk groot. Zo zul je levels hebben waarin je vooral op militaire bases komt, is er een level dat je volledig in een helikopter speelt en tegen het einde van de game kom je kloosters en een stad in het Midden-Oosten tegen.

Alhoewel de game maar zeven levels telt, ben je toch een dikke zeven uur bezig met de single player. In die zeven uur vermaak je jezelf keer op keer met het opblazen van muren en vijanden en het aanhoren van de grappen van je teammaten. Aan het einde van de single player zal je dan ook vooral met een glimlach om je gezicht even achterover leunen op de bank om te genieten van het feit dat je de game hebt uitgespeeld. In de single player heeft DICE de spijker op zijn kop geslagen.

Favoriete kleur: grijs
Naast de eerder genoemde minpuntjes is het kleurenpalet wel erg grijs, waardoor je tegenstanders vaak moeilijk ziet. Het richten gaat af en toe net even een tikje te onnauwkeuring, maar dit mag de pret allemaal niet drukken. Battlefield heeft gewoon een erg leuke single player.

Over grijze kleurenpaletten gesproken, de game is redelijk kleurloos, nou is dat niet direct erg, want het ziet er allemaal prima uit. De graphics zijn scherp, de tussenfilmpjes zien er erg goed uit en er zijn geen framerate haperingen. Het enige graphics probleem is eigenlijk dat over de hele game een grijze filter lijkt te liggen. Zeker de PlayStation 3 versie heeft hier behoorlijke last van, maar ook op de Xbox 360 is het duidelijk aanwezig. Hinderlijk is het niet, maar wel zonde.

Uitstekende multiplayer
Hoewel Electronic Arts Battlefield: Bad Company bestempelt als een volwaardige single player game is het opnieuw de multiplayer waarin de game excelleert. Vreemd genoeg is alleen de mode Gold Rush beschikbaar waarin één team de taak krijgt twee kisten te verdedigen en het andere team deze moet vernietigen. Slaagt het aanvallende team in deze opzet, dan komt er een nieuwe plek op de map vrij en moeten daar opnieuw twee kisten vernietigd worden. Dit gaat net zo lang door totdat het aanvallende team op vier locaties de kisten heeft vernietigd, of tot de aanvallers geen respawns meer over hebben. Aan de ene kant is het gebrek aan online modes behoorlijk jammer, maar het zorgt er wel voor dat er geen ondergesneeuwde game types in zitten.

De multiplayer kent in totaal acht maps, die voor een gedeelte gebaseerd zijn op de single player. De maps zijn stuk voor stuk erg groot en voertuigen spelen opnieuw een grote rol. Al de bekende scheurijzers uit de Battlefield serie maken hun opwachting in Bad Company en zo kun je dus met tanks, APC’s, jeeps en helikopters de vijand te lijf. Om het destructieve gehalte nog wat te verhogen staan er her en der artilleriebatterijen waarmee je de vijand van afstand onder vuur kunt nemen.

In de multiplayer heb je de beschikking over een totaal van vijf klassen, assault, demolition, recon, specialist en support. De standaard klassen in dit soort FPS games en deze zijn, zoals we mogen verwachten van DICE, stuk voor stuk goed uitgebalanceerd. De multiplayer kent ook een ranking systeem en er zijn verschillende upgrades vrij te spelen.