Ninja Gaiden II

Review | 6 juni 2008 - Ninja Gaiden is een franchise die alweer behoorlijk wat jaren meedraait in de gamewereld. Wat de meesten van jullie waarschijnlijk niet weten, is dat de serie het daglicht voor het eerst aanschouwde op de NES 8-bit. Na drie delen verruilden de Ninja’s de NES voor de diverse consoles van SEGA. Ninja Gaiden werd pas in 2004 bekend bij het grote publiek, toen het verscheen op de Xbox. Mede door de hoge moeilijkheidsgraad werd de game veel geprezen, met name door de hardcore gamers. Inmiddels zijn we vier jaar verder en heeft Tomonobu Itagaki de nodige tijd gehad om een vervolg te maken. Zou Ninja Gaiden 2 het succes van zijn voorganger kunnen overtreffen?

De Hayabusa Ninja Clan
Net als in het vorige deel zul je ook ditmaal spelen met Ryu Hayabusa, een jonge krijger van de Hayabusa Ninja Clan. Deze clan herbergt een belangrijk standbeeld, genaamd het Demon Statue. Dit Demon Statue is verantwoordelijk voor het gevangen houden van de Archfiend en daarmee de sleutel tot al het kwade. Dit is dan ook de reden dat de Hayabusa Ninja Clan er alles aan zal doen om te voorkomen dat het Demon Statue in verkeerde handen valt. Genshin, de leider van de Black Spider Ninja Clan, heeft zijn zinnen gezet op het Demon Statue en doet een inval in Haybusa Village. Als hij de Demon Statue in handen krijgt, is het aan jou de taak om de wereld te behoeden voor alle narigheid die haar te wachten staat.

Bloed, bloed en nog eens bloed
Ninja Gaiden 2 maakt gebruik van de in-house engine van Team Ninja. Dit is dezelfde engine die werd gebruikt voor Ninja Gaiden Sigma die vorig jaar op de Playstation 3 verscheen. Helaas is er nauwelijks vooruitgang geboekt wat betreft graphics waardoor de game zich, qua graphics, niet kan meten met andere toppers uit dit genre, zoals Devil May Cry 4. Hoewel de personages fraai zijn vormgegeven lijkt het erop alsof Team Ninja soms meer aandacht heeft besteed aan het vergroten van de boezems van de vrouwelijke personages dan aan het leveldesign. De omgevingen ogen soms namelijk ietwat eentonig met repeterende textures etc.. Gelukkig kent de game wel een groot scala aan locaties waardoor dit minder hinderlijk is dan het nu misschien klinkt.

De animaties in Ninja Gaiden 2 zijn daarentegen van ongekend niveau. De gruwelijke moves van Ryu Hayabusa spatten werkelijk van je scherm af en voor je het weet zie je al je tegenstanders zich voortbewegen zonder ledematen. Dit betekent echter nog niet dat je van ze af bent. Ook zonder ledematen zullen je tegenstanders proberen om je uit te schakelen. Zoals het een ware ninja betaamt laat Ryu niet met zich sollen. Deze ninja heeft het echter niet zo met de traditionele ninja-moves waarbij stealth een belangrijk aspect is. Ryu is pas tevreden als de muren rood zijn gekleurd en als alle tegenstanders uit minimaal vier delen bestaan. Vanwege deze gruwelijke moves, rondvliegende ledematen en de liters bloed, heeft de game - terecht - een 18+ rating gekregen van de PEGI.



Geluid
De klassieke ninja-geluiden zoals we die kennen het uit eerste deel op de Xbox (2004) zijn ook in dit deel vertegenwoordigd. In menig game zou dit als over-the-top worden bestempeld, maar gek genoeg komt Ninja Gaiden 2 hier mee weg. Daarnaast weet Team Ninja als geen ander dat goede achtergrondmuziek de sfeer van een game positief kan beïnvloeden.