Bliss Island

Review | 30 maart 2008 - De Download is klaar, zo vertelt de notificatie mij. ‘Play now’. Meteen komen vrolijke deuntjes me tegemoet. Ik krijg zin in een vakantie naar Bliss Island, het eiland van de Zwoophs. De Zwoophs zijn een trotse eilandbevolking die het leuk vinden om spelletjes te spelen op hun vrijdag, als ze een vrije dag krijgen van hun werk, fruitbomen verzorgen. Oh boy. Single player, okee daar zal ik maar mee beginnen. ‘Adventure’, ja dat klinkt wel leuk. Laten we dat maar eens gaan doen. Ik ben wel in voor een avontuur…

Disclaimer
Allereerst moet ik even zeggen dat ik geen flauw idee had wat voor een spel Bliss Island nou eigenlijk was. Ik had hem wel zien staan bij de nieuwe releases op Marketplace, maar ik had er nooit echt verder onderzoek naar gedaan. Totdat ik de code voor het spel kreeg toegestuurd, had ik geen idee wat het spel inhield.

Het begint al bij de inleiding. Deze is textbased, maar gaat te snel waardoor de helft van de info wordt gemist. Dit is een schaamteloze misser, waar toch wat meer aandacht aan besteed had kunnen worden. Maar goed, dan is de intro tenminste snel afgelopen zodat ik aan het spel kan beginnen.

Minigames
De eerste minigame die ik voorgeschoteld kreeg, deed mijn enthousiasme gelijk wegvloeien. Het niveau van de minigame deed mij denken aan de goede ouwe tijd dat ik nog flash-games speelde op het internet. Het in de goede richting schieten van een stuk fruit om het ‘monster’, in de vorm van een wijdopen mond, te voeren, werkte in het begin best verslavend. Het enige minpunt was de tijd benodigd om de minigame te voltooien, aangezien je het monster 50 stukken fruit moet voeren.

De controls zijn erg simpel. In elk spel gebruik je maar twee duimen die je gewoon standaard op de L-stick en de A-knop kunt laten rusten. Het is namelijk zaak om een actie te ondernemen (A) en deze te sturen met de L-stick. Dit was erg makkelijk onder de knie te krijgen en in elk van de zeven singleplayer spellen is intuïtief aan te voelen wat de bedoeling is van het spel.

Op naar de volgende minigame, één waarvan het spelprincipe mij al bekend was door de talloze minigames die ik vroeger speelde. Het riep herinneringen op aan een tijd, die ik eigenlijk liever vergeten was. Het tweede spel speelde wel wat beter door de hoge moeilijkheidsgraad, maar deed mij vermoeden dat het waarschijnlijk niet heel veel beter zou worden. Dit keer had ik gelijk.



Begrijp me niet verkeerd, Bliss Island kan best leuk zijn, maar je moet niet meer verwachten dan wat je van een flashgame verwacht. En als je er als flashgame naar kijkt, dan behoren de minigames tot de betere flashgames. Het probleem met Bliss Island is dat een foutje ongelooflijk hard wordt afgestraft. Daarbij duren de spelletjes ook nog eens te lang, waardoor het bijna onmogelijk wordt om sommige spellen te voltooien, gezien de steeds groter wordende mogelijkheid op het maken van fouten. De frustraties liepen af en toe hoog op nadat ik weer opnieuw moest beginnen na een onbenullig foutje.

Tropenkoorts
Het spel heeft best een leuke, vrolijke sfeer. Toegegeven, het ziet er best wel kinderlijk uit, maar de sfeer past goed bij de minigames en het geeft het geheel nog ietwat gezelligs. Als je van de sfeer van Viva Pinata houdt, dan zul je ook de sfeer van Bliss Island wel kunnen waarderen. De sfeer heeft iets Hawaiiaans, wat natuurlijk prima past bij de eilandsetting waar de ontwikkelaar voor heeft gekozen.

Ook de muziek tijdens de minigames is goed te doen, ze dragen bij aan de sfeer die het spel uitstraalt. Van gezellige deuntjes tot duister tromgeroffel, de muziek is goed gemaakt en past goed bij de betreffende minigame.



Multiplayer
De multiplayer is na de teleurstellende minigames zeker wel de moeite van het downloaden waard. Online kun je kiezen uit drie verschillende minigames, waaronder één die je niet offline kunt spelen: voetbal. Weliswaar een totaal uitgeklede versie van de volkssport, maar het trappen tegen een bal blijft leuk, in welke vorm dan ook. De enige drempel die je moet overwinnen in het multiplayer-gedeelte van Bliss Island is het vinden van een tegenstander. Na een half uur zoeken was er eindelijk iemand tegen wie ik mijn footie-skills kon laten zien. Dat is jammer, want de multiplayer beloofde toch nog wel iets.

De andere online speelbare spellen zijn multiplayer varianten van de singleplayer versie. De multiplay-versie van de minigame biedt ongeveer net zoveel vermaak als de offline-versie, en daar is het meeste mee gezegd.