Turning Point: Fall of Liberty

Review | 27 maart 2008 - Ben je rustig als bouwvakker in New York aan het werken aan een nieuwe wolkenkrabber, breekt er ineens de pleuris uit. Het Vrijheidsbeeld wordt met de grond gelijk gemaakt, diverse gebouwen om je heen worden gebombardeerd en menig collega sodemietert dan wel door paniek, dan wel door bommen, een flink eind naar beneden. Je grijpt de eerste de beste parachutist die voor je landt bij z’n kladden, gooit ‘m van het gebouw af en neemt zijn wapen te handen. De toon is gezet, het is oorlog. Een oorlog tussen Duitsland en de Verenigde Staten en jij zit er middenin.

What if…
Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Laat ik beginnen bij het begin. Toen Winston Churchill in 1931 werd aangereden door een taxi in New York City, overleefde hij dit in de echte geschiedenis. Engeland’s bekendste politicus moest echter wel voor de rest van zijn leven met een stok lopen. Wat zou er echter gebeurd zijn als Churchill op die bewuste dag overleden zou zijn? Zonder zijn leiderschap zou het Britste leger net zo snel vallen als elk ander Europees leger. Hierdoor heeft Adolf Hitler niet alleen het vaste land van Europa, maar ook Engeland kunnen bezetten. Begin jaren 50 is het Duitse leger groot en sterk genoeg om de strijd aan te gaan met de Verenigde Staten. En dat is dus precies wat er is gebeurd in Turning Point: Fall of Liberty, de nieuwste game van Spark Unlimited. Jij speelt in deze oorlog Dan Carson, zoals eerder gezegd een simpele bouwvakker die toevallig middenin de Duitse invasie belandt. Na de cinematische opening, kort beschreven in de inleiding hierboven, vallen echter al meteen de eerste minpunten op. Véél minpunten.

Hoe hebben zíj Europa veroverd!?
Voordat Spark Unlimited aan Call of Duty Finest Hour begon, heeft het team bij Electronic Arts Los Angeles gewerkt aan Medal of Honor, Medal of Honor Underground en Medal of Honor Frontline. Dit is te merken, de nazi’s in Turning Point zijn net zo idioot als hun achterlijke broertjes uit de oude WOII-shooters van EA. Ze hebben een idioot loopje, dat het midden houdt tussen kruipen, rennen en een soort moonwalk maken. Vervolgens hebben ze totáál geen strategie. De mofjes zitten eenzaam verscholen achter een muur, brokstuk of kippengaas (ja, kippengaas ja… maar dat is dan nog ondoordringbaar kippengaas ook! Zijn zij nu stiekem tóch slim of…?) en kijken af en toe om het muurtje/brokstukje/hekje heen. Niet dat ze iets doen met dat wat ze zien, ook al sta je naast ze dan nog reageren ze niet. Nu waren alle Medal of Honor’s van de oude stempel (dus alles vóór Rising Sun) natuurlijk prima shooters, maar inmiddels leven we in 2008. Ik verwacht niet dat iedere shooter tegenwoordig het niveau van Call of Duty 4: Modern Warfare bereikt, maar de nazi’s uit Turning Point halen nog niet eens het niveau van de gemiddelde game van 10 jaar terug. Hoe hebben dít soort nazi’s ooit compleet Europa kunnen veroveren!?

Helghasts!
Die nazi’s vertonen overigens ook verdomd veel uiterlijke gelijkenissen met bekende vijanden uit een andere game; de Helghast uit Killzone. De Waffen-SS is in Turning Point namelijk kaal, draagt een gasmasker én een rode bril. Als je futuristische nazi’s wilt neerzetten, prima, maar moet het dan zo overduidelijk afgekeken van Guerilla Games’ Killzone?

Lachen, zo’n overbodige trap
Dan gaan we direct door naar het volgende minpunt; leveldesign. Hierin zitten namelijk een aantal erg vreemde dingen. Deze zijn vooral aanwezig in New York. Denk aan bakstenen in plaats van ruiten, doodlopende tunneltjes in gebouwen zonder enige functie, of zelfs een trap die oploopt tegen een bakstenen muur! Ja echt! Vonden ze zeker leuk staan ofzo, zo’n trapje dat naar een deur lijkt te lopen, maar dan op een bakstenenmuur stuit. Lachen.

I’m invincible!
De lijst met minpunten houdt echter niet op. Een voorbeeldje van een nogal idiote scène: Je zit met een aantal kompanen in een gebouw, lekker je tommyguns leeg te schieten op wat Schnitzelvreters die buiten spelen, komt er ineens een tank om de hoek gereden. Paniek bij jou en je vrienden natuurlijk, zeker als de tank zijn loop omhoog richt. De tank schiet, je staat nota bene voor het raam waar de tank doorheen schiet, de hele kamer ligt in puin en je vrienden zijn dood, maar jij hebt nog geen schram. Dat terwijl je mídden in de explosie staat. Well, that makes any sense…