Kane & Lynch: Dead Men

Review | 14 december 2007 - Al sinds de aankondiging van Kane & Lynch: Dead Men keek ik uit naar deze titel. Beide hoofdpersonages zagen er veelbelovend uit. Bovendien wordt de game ontwikkeld door IO Interactive die we allemaal kennen van de populaire franchise Hitman. Hitman staat bekent om de veelzijdige, goed uitgewerkte gameplay. Dan moet het met een game als Kane & Lycnh: Dead Men wel goed komen, toch?

The Seven
Kane & Lynch draait, zoals de titel al doet vermoeden, om twee mannen. Het zijn echter niet twee alledaagse mannen, want wegens omstandigheden zijn ze terecht gekomen in het criminele circuit. De hoofdpersonage waar jij mee speelt, Kane, is getrouwd en heeft twee kinderen. Zijn leven nam echter een heel andere wending toen zijn zoontje van twee Kane’s geweer vond en zichzelf om het leven brengt. Zijn vrouw legt de schuld neer bij Kane, en voor hem zit er niks anders op dan te vluchten. Kane sluit zich dan aan bij een criminele organisatie, genaamd The Seven. Op een missie in Venezuela gaat het echter helemaal mis. Iedereen, op Kane na, komt om het leven en Kane besluit er met de buit vandoor te gaan. Eenmaal terug in de VS wordt hij opgepakt en schuldig bevonden aan de moorden in Venezuela.

Vuurgevechten
Kane & Lynch: Dead Men is een third person shooter pur sang. De gameplay laat zich misschien nog het best vergelijken met de game Mercenaries. Net als in de meeste shooters zul je kunnen schieten met de rechtertrigger. Hierbij heb je de beschikking over een vrij standaard arsenaal aan wapens zoals pistolen, shotguns, machinegeweren, antitank raketten en nog veel meer. Je sidekick Lynch zal je bijstaan in de vele vuurgevechten, die je zult tegenkomen. Het mooie hieraan is dat je ook met Lynch van wapen kunt ruilen. Zijn voorliefde voor de shotgun zet namelijk niet altijd zoden aan de dijk. De vuurgevechten in Kane & Lynch zijn vrij grootschalig, waardoor je al snel gebruik zult moeten maken van de vele cover mogelijkheden. Helaas zijn de makers vergeten hier een degelijk systeem voor te ontwerpen. Door tegen een muur te lopen zal je personage automatisch in cover over gaan. Dit klinkt natuurlijk handig, maar de praktijk leert anders. Ik ging namelijk regelmatig in cover over wanneer ik wilde wegrennen en andersom. Frustrerend natuurlijk aangezien IO Interactive ook gewoon had kunnen kiezen voor een cover systeem waarbij je met een druk op de knop in cover duikt. Gears of War had immers al laten zien dat een dergelijk systeem prima functioneert.


Lynch lijdt aan schizofrenie. Wanneer hij na een black-out wakker wordt, blijkt zijn vrouw te zijn vermoord. Lynch herinnert zich er niks meer van, maar wordt wel schuldig bevonden aan de moord. Kane en Lynch zijn beide veroordeeld tot de doodstraf en ontmoeten elkaar in de bus richting de gevangenis. De bus wordt echter tegengehouden door The Seven, de mysterieuze groep, die het gemunt heeft op Kane. The Seven dwingt Kane de gestolen buit terug te brengen, en om de druk nog wat meer op te voeren, ontvoert de criminele organisatie zijn (nog enige) kind en vrouw. Lynch daarentegen krijgt de opdracht om Kane te begeleiden en ervoor te zorgen dat hij zijn missie volbrengt. Kane en Lynch zijn niet direct elkaars vrienden, maar worden wegens omstandigheden gedwongen elkaar te helpen. Hun haat-liefde verhouding resulteert al snel in een salvo van scheldwoorden, die je gedurende de game nog vaak zult gaan horen.

Bovenstaand verhaal klinkt natuurlijk veelbelovend maar schijn bedriegt. Indien je de game eenmaal uitgespeeld hebt, zul je nog achterblijven met tal van vragen over het verleden van beide mannen. Hierdoor kent het verhaal niet veel diepgang en zul je al snel de neiging hebben om cutscenes weg te drukken.