BioShock

Een artistiek meesterwerk
Rapture zelf is een artistiek meesterwerk, anders kan ik het niet zeggen. De omgevingen zijn prachtig, je kunt uren doorbrengen met door de ramen kijken en niks anders doen dan de contouren van Rapture te aanschouwen. Rapture is echt een complete stad met binnentuinen, een ziekenhuis, laboratoria, metro stations, appartementen, allemaal omgevingen die je in de game tegen zult komen. Ieder level heeft zijn eigen uiterlijk en karakter, je verveelt je geen moment.
Het oog voor detail van de makers is enorm. Iedere ruimte ziet er prachtig uit en zit vol met posters, ruimtes en voorwerpen die precies bij de omgeving passen. Zo zul je in het tweede level, Medical Bay, veel reclame tegen komen voor de plasmids, heeft de gestoorde doctor Steinman allemaal posters aan de muur laten hangen van verknipte vrouwen en ook de medische ruimtes ontbreken niet. Deze ruimtes zijn ook allemaal weer net even anders. De tandartsenruimte is anders dan het mortuarium en de revalidatieruimte. Deze standaard wordt door heel de game gehandhaafd en zorgt ervoor dat het op design gebied de beste game op dit moment is.

Geen soundtrack, maar wel een heerlijke sound
Muziek zul je in Bioshock nauwelijks horen. Je zult het echter ook niet missen. Er is namelijk altijd wel iets dat staat puffen, sissen of kreunen. Af en toe hoor je in de verte al een Big Daddy, met zware doorklinkende voetstappen en een diep onderaards gegrom, als voorbode voor ellende. Het omroepsysteem in Rapture wordt natuurlijk druk gebruikt voor algemene mededelingen, maar ook om zowel Atlas als Ryan zwart te maken. Verder is er altijd wel een splicer in de buurt die het nodige lawaai maakt en in de bars, theaters, casino’s en slaapkamers kom je vaak een platenspeler of jukebox tegen die de nodige deuntjes speelt. De keren dat het echt stil word weet je dat je niet lang hoeft te wachten voordat de pleuris uitbreekt.
Het sound design is dan ook een zeer waardevolle toevoeging voor de sfeer en net zoals de graphics even subtiel als goed. Het geeft je net weer meer dat gevoel dat je in een echte levende stad rondloopt.

Een geweldige sfeer
De combinatie van het design, de sound en de overtuiging dat je echt gevangen zit in een onderwaterwereld geven Bioshock een unieke sfeer die je in weinig games terug vindt. Deze sfeer wordt nog eens verder ondersteunt door bijvoorbeeld de verschijning van geesten die klaaglijk over hun moordenaars praten, de splicers die, omdat er een gemaskerd bal aan de gang was, de meest maffe maskers dragen, de camera die helemaal wegdraait als je door een Big Daddy wordt geraakt en je daardoor het gevoel geeft dat je van je sokken wordt gemept.
Het is ook erg gaaf om gewoon eens een minuutje te kijken naar een rondsjokkende Big Daddy en een Little Sister die, terwijl ze Adam uit de lijken van splicers zuigen, hele verhalen tegen de Big Daddy houdt. Of bestudeer eens een alleen lopende Big Daddy die op de gaten in de muur bonkt om een Little Sister te roepen en die werkelijk teleurgesteld wegloopt als er dan geen Little Sister tevoorschijn komt. Splicers kunnen zichzelf ook gerust vermaken met rotzooien bij lijken, fornuizen of kasten en zolang ze je niet opmerken is het zeker eens de moeite waard om gewoon eens stil te staan en te kijken.



Alhoewel Bioshock geen horror game is kent de game zeker momenten waarop je van stoel op zult springen. Zo valt af en toe het licht uit, vlak voordat je uit het niets een splicer op je dak krijgt. Deze wezens hebben ook de onhebbelijke gewoonte je af en toe boven op je nek te springen, terwijl je nietsvermoedend rond loopt. Later in de game krijgen ze nog meer vervelende trekjes die je af en toe goed de schrik om het hart jagen.

Irrational Games heeft ook zeer veel aandacht besteed aan de animaties van de tegenstanders. Lopen is echt lopen, slaan is echt slaan, vallen is echt vallen. Niet zoals in andere games waar het vaak toch net niet helemaal klopt, in Bioshock klopt het wel.

Ik heb hier nu een hele hoop dingen opgesomd die Bioshock zijn geweldige uitstraling en sfeer geven. Als ik een blik op mijn aantekeningen werp zie ik dat ik nog wel een pagina vol kan schrijven. Dat zal ik niet doen, want dan blijft er voor jullie nog genoeg te ontdekken over. De sfeer in Bioshock is er één uit duizenden en ik deze zal niet snel overtroffen worden.