Call of Juarez

Review | 25 juni 2007 - Call of Juarez is na GUN het tweede spel op de Xbox 360 dat zich afspeelt in het Wilde Westen. De game verscheen eerder al op de PC en werd onlangs gepoort naar de Xbox 360. Met de naderende release wordt het dus de hoogste tijd om mijn cowboylaarsjes weer eens uit de kast te trekken. Vol goede moed, en met doorgeladen revolvers bestijg ik mijn paard om vervolgens in galop af te reizen naar Juarez.

Het verhaal
Het verhaal in Call of Juarez wordt verteld door de ogen van de twee hoofdpersonages. Billy Candle en Reverend Ray. Billy is op zoek naar het goud van Juarez, dat ergens in een stadje begraven moet liggen. Na een zoektocht zonder succes keert Billy terug naar huis, naar z’n moeder en stiefvader. Thuis aangekomen doen zich echter grote problemen voor. Billy’s ouders blijken namelijk te zijn vermoord, en Billy rent, geheel in paniek, weg.
Reverend Ray, de tweede hoofdpersoon, is Billy’s (stief)oom. Ray, die toch al niet goed met Billy overweg kan, hoort op de dag dat Billy thuiskomt schoten nabij de ranch van zijn broer, de vader van Billy. Als hij poolshoogte gaat nemen, ziet hij dat zijn broer is vermoord. In de verte ziet hij Billy wegrennen. Hierop besluit de gelovige dominee om zijn wapens uit de kast te trekken en de wraak van God op Billy los te laten. Billy is op zijn beurt onschuldig. Het is gewoon een kwestie van de verkeerde man op de verkeerde plek.

Het vervolg van het verhaal is een ware klopjacht die wordt verteld vanuit wisselende standpunten. Het ene level speel je als Billy en zul je er alles aan doen om ongezien het dorp uit te komen. Het level erna zul je als Reverend Ray Billy achterna zitten. De levels met Billy vergen een iets andere aanpak dan die met Ray. Met Billy zul je meer moeten sluipen en klimmen over obstakels. Billy maakt dan ook gebruik van andere wapens, zoals een zweep of een pijl en boog. Met Ray daarentegen kun je lekker los gaan en je revolvers het werk laten doen.

Graphics
Het eerste wat opvalt als je Call of Juarez gaat spelen, zijn de prachtige omgevingen. De game kent een enorme draw-distance waardoor je echt het Wilde Westen-gevoel krijgt. Daarnaast maakt Call of Juarez gebruik van hoogwaardige textures. Hierdoor komen de bomen, houten obstakels etc. waarmee de levels vol staan, goed tot hun recht. Behalve de omgevingen zijn ook de personages erg mooi weergegeven. Hetzelfde verhaal geldt eigenlijk ook voor de animaties, de animaties van anderen welteverstaan.

Het grootste minpunt van deze game vind ik namelijk nog wel de afwezigheid van de animaties van het speelbare personage. Als je namelijk een doos optilt, dan zweeft deze gewoon in de lucht, het lijkt wel alsof ontwikkelaar Techland vergeten is om deze animatie erin te stoppen. Met het vechten, schieten etc. zie je echter wel gewoon je armen. Nu heb je hier in principe niet zo heel veel last van, omdat je niet snel voorwerpen optilt, maar het is gewoon erg jammer dat ze zoiets onbenulligs zijn vergeten.



Daarnaast kent de game enige pop-in die vooral duidelijk wordt als je met je paard snelheid maakt. De kleine struikgewassen duiken plotseling op; iets waar Techland ook wat meer tijd aan had mogen besteden.

Gameplay
In tegenstelling tot wat sommigen van jullie misschien denken, is de game echter niet free-roaming zoals Gun dat bijvoorbeeld was. Als personage ben je wel vrij in het bewegen en je kunt in zekere mate zelf je pad bepalen, echter je begin- en einddoel staan vanaf het begin vast. Bij GUN kun je nog zelf de volgorde van je missies bepalen, iets wat bij Call of Juarez niet aan de orde is.