De Inleiding

Een biografie, dat ik daar nog nooit eerder aan heb gedacht om die te schrijven. In deze biografie geef ik jullie een kijkje op mijn dagelijkse leven, beslommeringen en uitdagingen. Ja, ik heb een zwaar leven al zeg ik het zelf. En nee, ik heb geen zelfmedelijden. Lees maar:


Mijn o zo ''geweldige'' school carriere

Ik begon op de plaatselijke basischool, in een dorp genaamd Zuidhorn [dichtbij Groningen]. Dat waren nog eens tijden, lekker helemaal niks doen en tekenen. Geweldig. Toen kwam de beruchte Cito-toets. Die doorstond ik met het maximale puntenaantal [550]. Ik kon wel aardig leren, en koos daarom er ook voor om naar het Gymnasium te gaan. Ik zit nu in Groningen op school en moet dagelijks door weer en wind 15 kilometer heen fietsen, en 15 terug. Laat ik hier kort over zijn: Ik vind fietsten kut. Ik haat het om met tegenwind ''gezellig'' te gaan fietsen. Gelukkig is er een station in Zuidhorn, zodat ik vaak met de trein ga. Jammer genoeg mag ik niet zo vaak met de trein. Naja, dan maar fietsen. Ook nog eens goed voor mijn gezondheid. Ik zit nu, na veel leerwerk, in de 3e klas van het Gymnasium. Jullie vragen je waarschijnlijk af: waarom het Gymnasium? Je hebt toch niks aan Grieks en Latijn. Als iemand dat aan me vraagt, antwoord ik meestal: Ach, het is goed voor je Algemene Ontwikkeling en het hoort er gewoon bij. Ik weet zelf ook wel dat dit gelul is. En ik ben er zelf ook nog niet helemaal over uit waarom ik op deze school zit. Ik denk omdat de school gewoon heel leuk is. Ookal game ik veel, ik heb een vaste vriendengroep met school uit de klas. Met z'n vieren klootten we altijd lekker aan. Maar in de 2e klas moest iemand afscheid nemen. Die had er geen zin meer in. Toen waren er nog maar 3. We kloten met z'n drieen nog steeds heel veel. En dit jaar valt er waarschijnlijk weer iemand af. Ik niet in ieder geval. Ik ben toch wel gemotiveerd om veel te werken. Omdat mijn broer het op dezelfde school niet gelukt is om zijn diploma daar te halen, wil ik dat graag wel. Niet dat ik graag beter ben dan mijn broer, maar geef toe: het is altijd leuk om je broer af te troeven. Je denkt nu vast dat ik een klootzak ben die altijd zit te zeiken en graag mensen vernederd. Mwah, ik ben geen klootzak, maar ik zeik wel regelmatig op alles en nog wat: school, naar school fietsen, dat Ajax weer kut heeft gespeeld, school, het weer, school en nog vele dingen. Mischien heb je nu door dat ik school niet echt leuk vind, maar toch wil ik het wel halen. Waarom? Geen idee. Maar om over een paar jaar met een diploma in mn hand te staan, geeft vast wel voldoening. En mischien ook wel omdat ik mijn moeder niet wil teleurstellen. En om nu nog op te geven? Ik dacht het niet. Daarom is dit ook 1 van mn lievelingsuitspraken: '' Winners never quit, and quitters never win. ''. Kortom: Ik moet voor school veel doen, en ik vind het niet geweldig. Maar toch doe ik het om de 1 of andere reden. Dit was het wel kwa school. Lees maar snel door..



Hockey
Ik zit ook op Hockey, ja die kakkers sport. Nee, het valt echt wel mee. Veel vooroordelen kloppen helemaal niet. Ook al vinden sommige vrienden hockey een kut-sport, het boeit me niet. Ik vind hockey zeer leuk om te doen, en in ons team [B1] is het altijd gezellig. We spelen dit seizoen Topklasse, een redelijk hoog niveau vind ik zelf. Ik train 2 keer in de week 1,5 uur. Een halfuur voor de aanvang van de training, gaan we eerst allemaal hardlopen. En nog iets dat ik haat: Hardlopen. Naja, het zal wel goed voor de Team-Spirit zijn, dus ik doe maar mee. En ik wil ook geen watje lijken en niet meedoen. Nee, ik hou er ook niet van om onder te doen voor anderen.


Gezeik
Vind je dat ik veel zeur? Dat klopt. Maar ik ben lang niet altijd zo negatief. Integendeel, op vrijdagmiddag staat het weekend voor de deur en vind ik alles geweldig. Maar als ik dan weer thuiskom: moet ik weer beginnen met leren. Tja Life's Sucks. Het heeft ook niet echt meegeholpen dat m'n ouders zijn gescheiden 2 maanden terug. Ik heb er geen trauma aan overgehouden maar ik word er wel vaak mee geconfronteerd,en bij ons thuis is het ook niet heel gezellig. Om eerlijk te zijn: Ik vind mijn leven kut. Lang niet altijd maar vaak wel. Ik zit nu alweer te zeiken, maarja, mischien ben ik nou maar zo. Ik vind het goed als je tot hier hebt gelezen, want het lijkt me zelf geen flikker aan om iemands anders levens verhaal te lezen. Waarom ik dit dan schrijf? Geen idee, mischien omdat ik nu eigenlijk moet leren voor morgen, mischien omdat ik me keihard verveel en een computer tot mijn beschikking heb. Mischien omdat ik gewoon ff zin had om mijn levenverhaal op het web te zetten.


Mijn games leven

Dit is misschien wel de hoofdreden dat ik op deze site zit dat ik game. Misschien ook wel omdat ik er van hou om met andere mensen te praten en te kloten. Om omdat ik het leuk vind om te handelen in games. Naja, hier komt het: Mijn games leven. 4 Jaar geleden kreeg ik voor m'n verjaardag een GBA SP, met Pokemon Leaf Green. Die heb ik helemaal kapot gespeeld, ik kocht nog wat kutspellen van m'n zuurverdiende zakgeld. En een tijdje later lagen ook FIFA 06, Ice Age, en Crash Nitro Kart in m'n kast. Toen kocht ik Pokemon Emerald. Daar heb ik ook zo'n 500 uur meegespeeld. Echt een geweldig spel was dat. Toen kocht ik een DS Lite [lees: m'n GBA werd door m'n hond kapotgemaakt, en ik kreeg een DS van m'n ouders] en speelde ik daar ook veel op. Toen ontdekte ik het internet. En dat er ook sites over games waren. Eerst heb ik een tijdje op DS-Games gezeten. Daarna verkocht ik mijn DS en kocht van dat geld een PSP, een geweldig ding. Maar toch kreeg ik nooit meer dat leuke Nintendo gevoel, dat ik kreeg als ik Pokemon of Mario speelde. Maar fok dat: GTA was ook heel vet. Ik gamede ook heel wat op m'n PC, Age of Empires 2, Rise of Nations, Call of Duty 1, BF 1942, LOTR: BFME 1, Rainbow Six 3: Raven Shield, RollerCoaster Tycoon, Mafia en zelfs GTA: San Andreas. Mooie tijden, soms haal ik nog wel eens een paar van die games uit de kast, en speel ik die weer een middagje. Ik ga deze week een Xbox 360 kopen, het platform dat ik altijd al wilde. En nu ik wat heb gewerkt in de zomer-vakantie kan ik hem eindelijk kopen. Fable II is het spel waar ik het meest naar uitkijk. Dit was zo ongeveer wel mijn Games Leven..

Afsluiting

Ik heb nu zo'nbeetje alles wel geschreven wat in me opkwam, natuurlijk zal ik nog meer delen aan mijn Biografie toevoegen. Ik hoop dat jij dit met plezier hebt gelezen, dat je opeens heel anders gaat leven door mijn Biografie, ik denk het niet [lees: ik weet het wel zeker], maar toch bedankt. Nu ga ik maar weer eens leren voor school.

Later,
Exelon