Resident Evil 5

Preview - Hands-on | 22 februari 2009 - De demo is inmiddels speelbaar en hierdoor hebben veel gamers een voorproefje kunnen krijgen van Resident Evil 5. Capcom’s nieuwste deel in de befaamde horrorserie Resident Evil komt op 13 maart uit, maar ik heb al een aantal minuten van het begin van de game kunnen zien. Misschien niet het beste moment in de game als je zombies wilt afknallen, maar het bevatte wel een ander cruciaal element: sfeer.

Voor de mensen onbekend met de game zal ik even het verhaal uitleggen. De hoofdrolspeler in de game zal voor veel gamers een bekend gezicht zijn. Je neemt namelijk de rol van Chris Redfield op je. Chris was eerder al te besturen in de eerste Resident Evil game en Resident Evil: Code Veronica. Ditmaal wordt hij echter niet bijgestaan door Jill Valentine, maar door Sheva Alomar. Chris is namelijk niet meer in dienst bij STARS, maar hij is lid van de Bioterrorism Security Assessment Alliance, een groep die alles doet om bioterrorisme te stoppen. Ongeveer tien jaar na de gebeurtenissen uit de eerste Resident Evil wordt Chris naar de Afrikaanse staat Kijuju gestuurd na een melding dat er tekenen van bioterrorisme aanwezig zouden zijn.

Vals gevoel van veiligheid
Eenmaal in een dropje in Kijuju aangekomen kan je de game beginnen. Nadat je je ogen uitgekeken hebt op de prachtige graphics, is het eerste dat je opvalt hoe alles in het dorp zijn gangetje lijkt te gaan. Mensen lopen rond, verkopen vlees in stalletjes en staan tegen muren aan. Normaal gedrag is iets dat je niet verwacht in een game als Resident Evil, waar je altijd op je tellen moet blijven letten. Het klinkt misschien vreemd, maar dit normaal uitziende gedrag zorgt voor een erg eng sfeertje. Het voelt alsof je een vals gevoel van veiligheid gegeven wordt en in een game als deze kan dat niet veel goeds betekenen.

De controls zijn bijna hetzelfde als die in Resident Evil 4. Je ziet de actie over de schouder van Chris of, wanneer in co-op mode, Sheva. Je vuurwapen of mes gereed maken gaat met de linker schouderknoppen, waarna je ze gebruikt met de rechterschouder knop. Wel nieuw in vergelijking met Resident Evil 4 is het inventory systeem. In plaats van een koffer waarin je veel wapens, munitie, granaten en dergelijke kon opslaan, moet je het nu (in ieder geval in het begin, ik weet niet of je jouw inventory later nog kan uitbreiden) doen met negen slots, waarin je naast wapens ook dingen als munitie en kruiden moet opslaan. Vrij weinig ruime dus, wat zorgt dat je zorgvuldig moet omgaan met wat je hebt. Dit voegt absoluut toe aan het hele survival horror gevoel.

Fear you can’t forget
Helemaal rustig is het niet in het dorp en dat merk je maar al te gauw. Mensen die je constant aan lopen te staren, schimmige figuren die in deuropeningen staan, marktkramers die doen alsof ze je niet zien staan en mannen gewapend met zwaarden die het wapen constant tegen hun hand slaan zijn een paar van de dingen die je misschien niet meteen opvallen, maar wel degelijk om je heen gebeuren.

Een paar meter verder in het dorp kom je het eerste lugubere zicht tegen. Als je over straat loopt op weg naar de contactpersoon die je hier zou ontmoeten, zie je namelijk een groep van ongeveer vijf mannen om iets heen staan. Als je eenmaal dichterbij komt, blijkt het dat ze niet alleen maar ergens omheen staan, maar ze beuken er bewapend met knuppels flink hard op in. Op de grond ligt een juten zak rond te kronkelen en wriemelen terwijl deze in elkaar gerost wordt door de eerder genoemde groep terwijl de mensen eromheen doen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Wat er in de zak zit weet je niet, maar veel fantasie heb je niet nodig om tot een conclusie te komen van wie of wat er zich in die zak bevindt. Laat het nou zo zijn dat deze vriendelijke personen zich precies op pad naar jouw bestemming bevinden en je er langs zult moeten gaan. Als je dichtbij komt, kijken de mannen op en merken ze dat je er langs moet. Ze stoppen met het rammen op de zak en blijven je met hun wapen gereed nakijken als jij ze passeert. Je verwacht dat wanneer je ze passeert, ze je in elkaar zullen gaan beuken, maar dat gebeurt niet. Ze laten je rustig passeren maar blijven je de hele tijd aanstaren. Zulke dingen helpen perfect mee aan de sfeer van de game, die van nature al vol zit met spanning maar door deze gebeurtenissen toch nog even flink aangesterkt wordt. Snel daarna kom je jouw eerste echte vijand tegen na de welbekende cutscene waarin een soort insect in de mond van een man geforceerd wordt waarna hij, met bloedende ogen en al, op Chris en Sheva afstormt. Opvallend is dat in vergelijking met de eerste vijand in Resident Evil 4 hij een stuk sneller na de cutscene op je afkomt. Waar je in deel vier nog wel even tijd had om goed te richten, komt de vijand in Resident Evil 5 een stuk sneller op je af gerent, waardoor je vrijwel meteen na de cutscene moet schieten. Als dit de hele game zo door gaat, belooft het ontzettend opletten geblazen, wat weer zorgt voor een flinke dosis spanning.

Dit zijn slechts enkele voorbeelden van gebeurtenissen van de eerste paar minuten van de game. Ik wil niet teveel weggeven, maar het is al meteen duidelijk dat het gaat om een game waar sfeer een gigantische rol gaat spelen. Van alle enge stille huizen waarin hopen rottend vlees over de tafels verspreid liggen tot de gigantische en gemuteerde bazen waar je het onvermijdelijk tegen op moet nemen belooft Resident Evil 5 een geweldige horror ervaring te worden.