Fallout 3

Preview - Hands-on | 6 augustus 2008 - Tijdens de Fallout perspresentatie afgelopen woensdag in het Victoria Hotel te Amsterdam mocht ik niet alleen een presentatie van Pete Hines bijwonen en hem vervolgens aan de tand voelen over Fallout 3, ik mocht ook zelf enige tijd rondstruinen door het compleet verwoeste Washington en omstreken. Samen met een collega van Gamed.nl claimden we één Xbox 360-demopod om eens te kijken of we ons echt zorgen moeten maken voor atoombommen, of dat het misschien best wel leuk is als de wereld wordt verwoest door een atoomoorlog.

Fallout 3 begint zoals gebruikelijk in de Fallout-serie in een Vault, een ondergrondse bunker die atoomvrij is. De hele speurtocht door de Vault wordt voor deze speelsessie voor het gemak maar even overgeslagen, we staan direct bij de uitgang. Het beeld wordt op het moment dat je de Vault uitstapt erg vaag en overbelicht, maar trekt langzaam weer bij. Het is duidelijk dat jouw character pas voor het eerst zonlicht aanschouwt en dit effect wordt erg fraai in beeld gebracht. Vervolgens zijn we, net als in Oblivion, helemaal vrij om te gaan en staan waar je wil. Na wat rond te lopen en gasten afgeknald te hebben, ontdekken we het lokale plaatsje Megaton. Het is een kleine nederzetting van mensen die de atoomoorlog hebben overleefd, met een bar, ziekenhuis, wapenwinkel en groothandel. Al snel blijkt dat je maar beter uitkijkt wat je zegt tegen een character in Fallout 3, want als ik de sheriff beledig moet ik rennen voor m’n leven. Om de hele affaire met de sheriff even tot rust te laten komen, struinen we wat door de wastelands, op zoek naar avontuur. Net als in Oblivion is de wereld gevuld met kleine quests. Zo kwam een jong meisje in paniek naar ons toe om hulp te vragen. We probeerde echter net een bruut jachtgeweer te stelen van een oud vrouwtje, en vertelde het meisje dat ze haar problemen fijn zelf moest oplossen. Het jachtgeweer stelen ging echter ook niet, maar dat kwam omdat we toen de game nog niet helemaal door hadden. Daarover straks meer.

Ik draag de controller over aan de collega van Gamed.nl en ook hij belandt zo van de ene in de andere quest. We bereiken de buitenrand van Washington en daar worden we ineens van twee kanten beschoten. Er blijken wat mensen in gevecht te zijn met de mutanten die daar wonen. Natuurlijk kiezen we de kant van de mensen, pakken een wapen en strijden mee tegen de mutanten. Genoeg mutanten neergeschoten, we gaan weer terug naar Megaton. In Megaton ligt namelijk een grote onontplofte atoombom, daarmee móet natuurlijk iets leuks te doen zijn. Net op dat moment komt één van de heren van Bethesda naar ons toe, die ons ziet rondlopen bij die atoombom. “Ah, the A-bom… you can rig it if you like!” zegt hij. Hij vertelt hoe dit moet, waar we de benodigde spullen kunnen halen en bij wie we de opdracht kunnen krijgen. Zo gezegd, zo gedaan. A-bom klaargemaakt, we zoeken een veilige plek op; de Tenpenny Tower ten zuiden van Megaton. We drukken op de knop en… het resultaat is verbluffend. Ik heb toch veel games gespeeld in mijn leven, maar de ontploffing van deze atoombom is echt één van de indrukwekkendste dingen die ik ooit virtueel heb gezien. Een gigantische, beeldvullende paddenstoel ontstaat aan de horizon, gevolgd door een verblindende flits en vervolgens een gigantische rookwolk die zo ver reikt als het oog kan zien. We zijn er allebei helemaal stil van en langzaam klinkt uit onze open monden ‘Wow…’.

Natuurlijk nemen we daarna even een kijkje in het gebied voorheen bekend als Megaton. Een dikke, nucleaire rook hangt er. Het water is vergiftigd, op de plek waar ooit Megaton lag is nu een diepe krater zichtbaar. We voelen ons haast schuldig en gaan nog eens naar onze opdrachtgever, Mister Burke, die woont in de eerder genoemde Tenpenny Tower. Aldaar zien we eerst meneer Tenpenny zelf, die staat te jagen met een grote sniper. “Die gun willen we wel hebben!” zeggen we beiden en zonder na te denken over mogelijke consequenties besluiten we meneer Tenpenny ter plekke te executeren. De consequenties vielen mee. Ons karma steeg, de bewaker keek niet op of om, kennelijk was mr. Tenpenny niet zo gewild. Vervolgens zien we Burke en besluiten we hem ook neer te schieten. We stelen niet alleen zijn gedempte pistool, maar ook zijn bad-ass jaren ’50 grijze maffiapak, inclusief hoed. Als een echte maffiosi gaan we een willekeurige kamer binnen en executeren de vredig slapende dokter, kledingverkoper, onschuldige burger of wie we dan ook maar aantroffen. Niemand gaf ons deze opdracht, het is gewoon een voorbeeld van wat je zomaar even kunt doen in de wereld van Fallout 3. Even later dachten we weer aan het oude vrouwtje met het brute jachtgeweer en nu we wisten dat je zonder enig probleem iedereen maar kan omleggen, besloten we het vrouwtje even een bezoekje te brengen. Een paar kogels later was het jachtgeweer én haar stoere motorhelm van ons. Grand Theft Auto staat misschien bekend om de vrijheid die die game biedt, Fallout 3 kan er ook zéker wat van.

Het is echter niet allemaal zonneschijn en manestraal. Alhoewel Fallout 3 erg leuk is om te spelen, lijkt de game wel verdacht veel op Oblivion. De manier waarop je met mensen praat, het stelen, de kleding van je character kiezen, het vechten… het is eigenlijk gewoon precies Oblivion, maar dan in een moderne setting. Je kunt zelfs huizen kopen en verdienen, en daar vervolgens spullen stallen in de kastjes. Het wordt ook een beetje pijnlijk zichtbaar dat vuurwapens niet echt werken in Oblivion. Een headshot is niet direct dodelijk en als je een gewoon pistool hebt, heb je wel erg veel kogels nodig voordat iemand wijlen is. Om dit toch vrij zware gebrek op te vangen is er wel het volledig nieuwe VATS-systeem, maar om eerlijk te zijn heb je dat na een paar keer toch ook wel gezien. Ik ben echter nog steeds van mening dat Oblivion één van de beste games ooit gemaakt is, en dus is het niet zo erg dat Fallout in veel opzichten op Oblivion lijkt. Wat het schieten betreft is het even afwachten of Bethesda dat nog aanpast voordat de game uit zal komen deze herfst. Omdat ik Bethesda die ontwikkelingstijd nog even wil gunnen, schort ik mijn oordeel over Fallout 3 dan ook nog even op tot de review.