Geplaatst op: 5 september 2010 om 12:12
Laatst gewijzigd op: 5 september 2010 om 12:16
Castlevania: Harmony of Despair
Member Review | 5 september 2010 - Als je een jaar geleden had gezegd dat er een multiplayer Castlevania in de bekende DS Metroidvania stijl zou komen, werd je waarschijnlijk voor gek verklaard. Toch is er een nieuwe XBLA titel uitgekomen die aan de bovengenoemde beschrijving voldoet, genaamd: Castlevania Harmony of Despair. Is het weer een volwaardige Castlevania game? Of behoort dit op de stapel mislukte experimenten?
Deja Vu..
Als je een beetje bekend met Castlevania’s op de DS of je hebt ooit eens Symphony of the Night gespeeld, dan zal waarschijnlijk met een gevoel spelen van “heb ik dit niet al eens eerder gezien?”. En dat gevoel is juist, want HoD is een geheel dat bestaat uit de eerdergenoemde delen. Levels zijn opgebouwd uit stukjes van de verschillende games, hier en daar zie je weer vijanden terug van de games, muziek is weer overgenomen en zijn allemaal geremixt en de gameplay is ook hetzelfde dan alle metroidvania’s games. De sfeer van de games zitten er wel goed in.
Doel
De vorige Castlevania’s games stonden er vooral bekend om dat ze grote verhalen hadden met veel verschillende personages. Dat is nu niet zo, want je hebt maar één doel en dat doel is heel duidelijk: versla de eindbaas van het level. De voorwaarden zijn dat je het binnen het tijd limiet moet doen en dat minstens 1 iemand nog in zijn levende vorm is, want als je sterft stop je niet, maar word je een skelet die vele malen zwakker is, totdat iemand je revived. Door het tijdslimiet is er weinig tijd om te gaan onderzoeken. Wat toch de kern van Metroidvania was. De enigste reden om alles te checken is om dat ene hendeltje over te halen om verder te komen. omdat je het gehele level in één scherm kan zien(want je kan in en uitzoemen), hoef je ook niet te gaan backtracken en is meteen duidelijk wat je moet doen.
Niet alleen
Het avontuur hoef je niet alleen te doen, maar je kunt online gaan om met maximaal 5 andere mensen de eindbazen te proberen te verslaan. De game word dan ook echt goed. Vijanden worden vele malen sterken naarmate de grote van de groep. Dus zelfs als je met zijn zessen bent, dan nog blijft het spel moeilijk. Als je samen bent kan je ook sneller naar de eindbaas, omdat ineens onmogelijke puzzels ineens makkelijk zijn met behulp van je team. In je eentje stelt de game dus ook niet veel voor, maar met een groep is dit een zeer vermakelijk spelletje.
Personage
Je hebt keuze uit 5 karakters: Alucard, Soma, Jonathan, Shanoa en Charlotte. Allemaal karakters waarmee je speelde bij de Metroidvania games. Als je de spellen hebt gespeeld dan weet je dan ze qua speelstijl heel anders zijn. Charlotte is van magie, Jonathan gebruikt zijn zweep en heeft martial arts en Alucard is daar een combinatie van. Als je het ene karakter zat ben, dan is er altijd een alternatief. Je levelt je karakters niet, hun kracht, defense, magic,enz. wordt beïnvloed door hun uitrusting. Het enigste wat je levelt zijn sommige spells die je kan vinden voor je karakter.
Plezier
De game is verbazend leuk en zit toch goed in elkaar. Er zijn 6 levels, maar je bent wel even met ze bezig en ze blijven uitdagend zeker als je de moeilijkheidsgraad: HARD vrijspeelt. Als je het verslaan van monsters zat ben, kan je altijd strijden tegen de andere spelers online, maar gear beslist vaker de uitkomst dan skill. Het is geen volwaardige Castlevania game, maar voor de fans is het toch wel een leuk spelletje.













voor de fans is het een leuke game, de game heeft de sfeer wel te pakken en het is een pittige game. de singleplayer is toch wel leeg, maar de multiplayer daarentegen is zeker leuk. de fans kunnen hier wel wat uurtjes plaezier aan beleven, maar zoek je een Metroidvania game, dan kan je beter weer de DS games spelen of Symphony ogf the night spelen. 
) kan ik mijn review oop posten, kritiek is altijd goed.
Koop wat je wil met B.O.E.G.