Ghostbusters: The Video Game

Member Review | 4 juli 2009 - Wie bel je als er vreemde geesten door de stad dwalen? Juist, de Ghostbusters. Het is een afgezaagde manier om een recensie te beginnen, maar als er een game is die deze leuze met sfeer weet te brengen dan is het Ghostbusters: The Video Game wel.

Filmgames hebben door de jaren heen een vervelende reputatie opgebouwd. Ontwikkelaars hebben in veel gevallen een strikte deadline, zien beschamende fouten over het hoofd en raffelen de games af. Ghostbusters: The Video Game heeft deze strikte deadline niet gehad en heeft dus ook geen rekening hoeven houden met een bijhorende film. Dat stemt de gemoederen goed, al heeft de game in het begin wat tegenslagen gehad.

In den beginne
De ontwikkeling van Ghostbusters: The Video Game is namelijk een aantal keer stopgezet, van uitgever en ontwikkelaar verwisseld, maar is toch op het laatste moment opgepakt door Sony Computer Entertainment. Hebben deze strubbelingen de game aangetast?

Het lijkt er in ieder geval niet op. Want Harold Ramis, Dan Aykroyd, Bill Murray en Ernie Hudson – de cast van de Ghostbusters-films – hebben hart en ziel in deze game gestopt. Zo hebben Ramis en Aykroyd delen van het script geschreven en hebben alle overige acteurs hun stem verleend. Als dat geen ingrediënten zijn voor een sfeervolle game, dan weet ik het niet meer.

In de game speel je de vijfde Ghostbuster. Je bent nog een amateur in het vangen van geesten, maar met de hulp van de vier andere kom je al een heel eind. Ook krijg je een eigen proton pack, waarmee je – net als in de films – geesten kunt verzwakken om ze vervolgens te vangen. Doorheen de game krijg je updates voor het proton pack, sommige nuttig, andere totaal niet bruikbaar. Een groene slijmstraal waarmee je zwart slijm kunt verwijderen en hardere stralen om geesten te bevechten, behoren tot die nieuwe updates. Maar het echte werk moet toch met de standaard straal geklaard worden. Tijd om geesten te vangen!

En dan nu: Het echte werk
Nooit is het zo leuk geweest om deze stoute spookjes te grazen te nemen. Eerst zoek je met je PKE Meter naar paranormale verschijnselen en heb je deze gevonden, dan resulteert dat bijna altijd in een losgeslagen geest. Als een hecht team richt iedereen vervolgens zijn protonstraal op het mormel en de pret kan beginnen. Door als een brandweerman de geesten te ‘blussen’ worden ze zwak en als ze eenmaal zwak genoeg zijn, dan wordt het mogelijk om ze letterlijk en figuurlijk alle hoeken van de kamer te laten zien. Heb je ze op deze manier bewusteloos geslagen, dan kun je ze vangen in de ‘ghost trap’. Dit proces van geesten vangen is een ruig klusje en het afvegen van zweet en een diepe voldane zucht na afloop is vrijwel altijd een feit.
Het gevarieerde aanbod van geesten is ook iets wat niet over het hoofd mag worden gezien. Zelden kom je hetzelfde wezen tegen en ieder heeft andere eigenschappen.

Hoewel er in principe weinig afwisseling zit in de missies wat betreft het vangen van geesten, blijven ze toch altijd leuk. Dit komt mede door de geweldige sfeer die men in het spel heeft weten te verwerken. Zoals eerder aangegeven zijn alle stemmen in de game van de originele acteurs, maar er is ook speciaal een sfeervolle soundtrack ontworpen en de tussenfilmpjes zijn interessant en humoristisch. Zelfs de laadtijden zijn interactief door een filmpje met daaronder de themamuziek van Ray Parker Jr. Dit alles houdt de game te allen tijde leuk en fris.

Een groot nadeel blijft echter de speelduur. Het spel heeft drie verschillende moeilijkheidsgraden en hoewel het moeilijkste niveau aardig wat uitdaging biedt, blijf je nooit vastzitten bij een bepaald level. En al is de ervaring nog zo leuk, zestig euro neerleggen voor een game die binnen tien uur is uit te spelen, blijft veel.


Multiplayer
Om die speelduur extra op te krikken hebben de makers gedacht aan diverse multiplayermogelijkheden. Er zou sprake zijn van een offline co-op mode, maar deze zit alleen in de Playstation 2- en Wii-versie. Een ontzettend groot gemis, want wie had er nu niet met een vriend of vriendin de campagnemode willen spelen? Een online co-op mode probeert dit gat op te vullen, maar slaagt daar maar gedeeltelijk in. In deze mode is het mogelijk om verschillende missies te volbrengen, zoals het vangen van zoveel mogelijk geesten of Slimers, maar hier is de charme toch al snel vanaf als de herhaling opduikt.